YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1927
KARAR NO : 2021/12171
KARAR TARİHİ : 15.06.2021
Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 29 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2017/360 Esas, 2018/566 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/01/2021 gün ve 6194-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/02/2021 gün ve 2021/14236 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 5 ay 29 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/11/2018 tarihli ve 2017/360 Esas, 2018/566 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre;
1-Müşteki …’a ait motosikletin, 16/08/2017 tarihinde müştekinin abisinin ikamet ettiği sitenin bahçesinden, sanık tarafından çalındığı yönündeki müşteki beyanları nazara alındığında eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinde düzenlenen binanın eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığı değerlendirilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek anılan Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılmasında;
2-Somut olayda, müşteki … …’nın soruşturma aşamasında vermiş olduğu ifadesinde; motosikletini 15/08/2017 tarihinde saat 23:00 sıralarında oturduğu evin karşısında bulunan direğin yanına park ettiğini, 16/08/2017 tarihinde saat 02:30 sıralarında tanık …’nın kendisini arayarak motosikletinin çalındığını bildirdiğini beyan ettiği, tanık …’nın ifadesinin müştekiyi doğruladığı, ayrıca bu hususa ilişkin kolluk araştırma tutanakları da göz önüne alındığında, sanığın suç tarihinde üzerine atılı hırsızlık eylemini gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında, hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 143/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
3-Sanık … hakkında, diğer sanık … ile birlikte suç tarihinde müşteki Kenan ve müşteki …’e ait motosikletleri çalmaları üzerine aynı tarihte yakalanmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle … Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/08/2017 tarihli iddianamede, sanığın her iki katılana yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle iki kez cezalandırılması talep edilmesine rağmen, eylemin tek suç olarak kabulü ile yazılı şekilde karar verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde,
4-Sanık hakkında soruşturma aşamasında verilen 1 günlük gözaltı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 63. maddesi gereği cezadan mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezadan düşülerek eksik ceza tayin edilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, katılan …’ın yokluğunda verilen … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2018 tarihli kararının katılana duruşmada beyan ettiği adresten farklı bir adrese Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle beyan edilen, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekirken, en son bilinen adresten farklı bir adrese tebligat yapılması nedeniyle katılana yapılan tebligatın usule uygun olmadığı ve mahkemenin 15/11/2018 tarihli kararının kesinleşmediği, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, (…) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 15.11.2018 tarihli ve 2017/360 Esas ve 2018/566 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.