YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3842
KARAR NO : 2021/4923
KARAR TARİHİ : 09.06.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.07.2019 tarih ve 2019/75-2019/737 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı ile davalı arasında ticari ilişki olduğunu, davalının davacıdan mal alımı yaptığını, davalının Haziran 2013 yılında davacıdan aldığı malların faturalandırılarak davalıya teslim edildiğini, fatura bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, 129.383,46 TL’nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek temerrüt(avans) faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıdan satın aldıkları tüm ürünlerin bedelini ödediklerini, başka bir borçları olmadığını, dava konusu faturalardaki malların davalı tarafından alınmadığını, söz konusu fatura ve irsaliyelerdeki imzaların davalı şirket yetkili ve çalışanlarına ait olmadığını, faturaların gerçek bir mal karşılığı düzenlenmediğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekili tarafından teslim olgusu yönünden tanık deliline dayanıldığı, teslim olgusunun kesin deliller ile ispatı mümkün olduğundan tanık delilinin takdiri delil bulunması nedeni ile davacı vekilinin talebinin HMK’nın 200 ve devamı maddeleri gereğince reddine karar verildiği, davacı vekilinin taraflar arasında evvel de ticari ilişki bulunmasının ve aynı kişiler vasıtası ile davalıya teslimin gerçekleştirilmiş oluşunun uyuşmazlık konusu faturalardaki malların davalıya teslim edildiğini göstermeyeceği gerekçesiyle davacı tarafından ikame edilen davanın, fatura konusu malların davalıya tesliminin kesin deliller ile ispat edilememesi gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İşbu karara karşı, davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.