Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2018/1004 E.  ,  2022/4187 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2018/1004
Karar No : 2022/4187

TEMYİZ EDEN (DAVACILAR):
1- …
2- …
3- …
4- …
VEKİLİ: Av. …

DAVALI: … Genel Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN_KONUSU: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU: Davacılar murisi …’nun 11/06/2008 tarihinde kaçak olarak bindiği yük treni hareket halinde iken atlayarak hayatını kaybetmesi olayında davalı idarenin gerekli önlemleri almayarak hizmet kusuru işlediğinden bahisle 100.000,00 TL maddi ile 150.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayın yük treninde meydana gelmesi nedeniyle zarar gören kişinin hizmetten yararlanan durumda olmaması, zarar gören kişinin söz konusu yük trenine gizlice/kaçak olarak bindiği ve meydana gelen olayın oluş biçimi ile ölüm olayına ilişkin yapılan adli soruşturma sonucu verilen kovuşturma yapılmasına yer olmadığına ilişkin karar birlikte dikkate alındığında, davalı idareye atfı mümkün bir kusur bulunmadığı davacıların maddi ve manevi tazminat istemleri ile ileri sürülen davalı idarenin gerekli önlemleri almaması olgusu arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, İdarenin denetim eksikliğinin olduğu, çocukların 4. vagona bindiği, makinistin görebileceği bir yakınlık olduğu, idarenin yeterli personel bulundurması ve onları eğitmesi gerektiği, uyarı levhası veya kamera koyabileceği, idarenin kusursuz sorumluluk ilkesine göre sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz istemlerinin REDDİNE,
2. Davanın reddine ilişkin … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz aşamasına ilişkin yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.