Danıştay 10. Daire Başkanlığı         2019/294 E.  ,  2022/4437 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2019/294
Karar No : 2022/4437

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Bankası T. A. O.
VEKİLİ : Av. …

DİĞER DAVALI : … Grup Başkanlığı

İSTEMİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Davacı banka tarafından 2011 yılında kullandırılan bazı krediler üzerinden alınması gereken Kaynak Kullanımını Destekleme Fonu kesintilerinin mevzuata aykırı olarak alınmadığının … tarih ve … sayılı Kaynak Kullanımını Destekleme Fonu’na ait Vergi İnceleme Raporu ile tespit edildiğinden bahisle; 2011/01 dönemi için 10.253,29 TL tutarında KKDF, 268.787,47 TL tutarında Cezai Faiz tahakkuk ettirilmesine ilişkin 30/12/2016 tarihli işlemin iptali istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince davalı idarelerden Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı’nın istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; davacı bankanın 2011 yılında kullandırdığı bireysel tüketici kredileri için alınan dosya masrafları üzerinden KKDF kesintisi yapılmadığı, bireysel tüketici kredilerinde alınan dosya komisyon ücretlerinin tamamının tüketicilere iade edilmesi gerektiğine ilişkin birçok yargı kararının bulunduğu, dosya masrafı adı altında alınan tutarların T.C. Merkez Bankası talimatları çerçevesinde değerlendirilmesi ve bu masrafların faiz niteliğinde olan kısmının kaynak kullanımını destekleme fonu kesintisine tabi tutulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalı idarenin temyiz isteminin REDDİNE,
2. Dava konusu işlemin iptaline ilişkin … İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … İdare Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.