Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2022/2851 E. , 2022/5477 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2022/2851
Karar No : 2022/5477
TEMYİZ EDEN (DAVACILAR) : 1- ….
2- …
3- Kendi adına asaleten, … ile
… adına vesayeten
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : 1. Hukuk Müşaviri Yrd. …
2- … Bakanlığı / ANKARA
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN_KONUSU : Eşi …’dan gördüğü şiddet nedeni ile yaşamını yitiren davacıların murisi …’ın ölümünde koruma ve güvenlik görevini yerine getirmeyen davalı idarelerin hizmet kusuru olduğundan bahisle müteveffa …’ın çocukları … ve … Baskın için ayrı ayrı 38.125,92 TL maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 25.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacılara ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, …. İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ve Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 07/03/2022 tarih ve E:2021/3765, K:2022/788 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, Mahkemece Mülga 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun’un 1. maddesinin yanlış yorumlandığı, müteveffanın hayati tehlikede olduğunu defalarca yetkili makamlara ilettiği, bu başvuruların sanık hakkında gerekli tedbirlerin alınması için yeterli kabul edilmesi gerektiği, Cumhuriyet başsavcılığının kendine gelen şikayetler üzerine tedbir talebi için Aile Mahkemesine re’sen başvurabileceği, savcılığın maktulün çağrısına kayıtsız kalarak gerekli tedbirler için Aile Mahkemesine başvurmaması nedeniyle kusurlu olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idareler tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz isteminin REDDİNE,
2. Davanın reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.