Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2018/4521 E.  ,  2022/1561 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/4521
Karar No : 2022/1561

DAVACI : …
VEKİLİ : Av. …

DAVALILAR : 1- … Bakanlığı
VEKİLİ : 1.Hukuk Müşaviri Yrd. …
2- … Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …
3- … Valiliği
VEKİLİ : Av. …

DAVANIN KONUSU : Ankara İli, Yenimahalle İlçesi … Polis Merkezi Amirliğinde polis memuru olarak görev yapan davacının, babasının günlük bakımıyla ilgilenebilmesi için Başbakanlığın 2010/2 sayılı Genelgesi ve Emniyet Genel Müdürlüğünün 2010/15 ve İçişleri Bakanlığının 2010/21 sayılı Genelgelerinden yararlanmak için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Ankara Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemine dayanak olarak gösterilen Emniyet Genel Müdürlüğünün 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı Genelgesi, İçişleri Bakanlığının 13/01/2016 tarih ve Bakanlık Genelge No:2016/1, EGM Genelge No:2016/4 sayılı Genelgesinin iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Babasının rahatsızlıkları dolayısıyla, 30/01/2010 tarih ve 27478 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Sendikal Gelişmeler Doğrultusunda Alınacak Önlemler” konulu 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesinin 3. maddesinde sağlanan haklardan 25/01/2016 tarihine kadar yararlandığı, Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Birliği Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesinin … tarih ve … sayılı Engelli Sağlık Kurulu Raporu’nda babasının engel oranının %95 olarak belirlendiği, Başbakanlığın 2010/2 sayılı Genelgesi’nin sağladığı haklardan yararlanma talebiyle yaptığı başvurusunun; 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü (EGM) Genelgesi ile İçişleri Bakanlığının 13/01/2016 tarih ve Bakanlık Genelge No:2016/1 ve EGM Genelge No:2016/4 sayılı Genelgesi uyarınca reddedildiği, engelli babasının günlük bakımı için izin kullandırmada kolaylık sağlanmamasının Anayasa’nın 5. ve 10. maddelerine aykırılık teşkil ettiği, bireysel işlemin dayanağı dava konusu genelgelerin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALI … BAKANLIĞININ SAVUNMASI : Dava konusu Genelgelerin, 30/01/2010 tarih ve 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi ve 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe uygun olduğu savunulmaktadır.

DAVALI … GENEL MÜDÜRLÜĞÜNÜN SAVUNMASI : Maliye Bakanlığı tarafından hazırlanan ve 31/12/2009 tarih ve 27449 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Kamu Personelinin Sağlık Hizmetlerinin Sosyal Güvenlik Kurumuna Devrine İlişkin Tebliğ” ile 30/01/2010 tarih ve 27478 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Sendikal Gelişmeler Doğrultusunda Alınacak Önlemler” konulu ve 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin 3. maddesi doğrultusunda, 29/03/2010 tarih 2010/21 sayılı Bakanlık Genelgesi – 2010/15 sayılı EGM Genelgesi ile 03/12/2010 tarih ve 2010/79 sayılı EGM Genelgesi hazırlanarak tüm İl Valiliklerine ve Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez ve Taşra Teşkilatına duyurulduğu, 2010 yılında düzenlenen her iki genelgede de özürlülük ölçütü işlemlerinin, 16/07/2006 tarih ve 26230 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelikle belirlendiği; ancak bahse konu Yönetmeliğin yürürlükten kaldırıldığı ve aynı isimle 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Yönetmeliğin yayımlandığı, 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nin 3. maddesinde belirtilen “bakıma muhtaçlık” ölçütü, 2013 tarihli Yönetmelik kapsamında, 13/01/2016 tarih ve 2016/1 sayılı Bakanlık Genelgesi – 2016/4 sayılı EGM Genelgesi ile aynı içerikte olan 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı EGM Genelgesi’nde; personelin talebi halinde, bakıma muhtaç aile bireylerinden anne, baba, eş ve çocukları hakkında “Özürlü Sağlık Kurulu” tarafından düzenlenen raporda, özür oranının “%50 ve üzerinde” olduğu tespit edilenlerden “Ağır özürlü”” olduğuna karar verilenlerin, sadece hafta içi mesai günlerinde çalıştırılmasını, mesai saatleri dışındaki tüm ek görevlerden, nöbetlerden ve gece mesaisinden muaf tutulmasını, özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında personele gerekli kolaylığın sağlanmasını, anne ve babanın personel olması durumunda her ikisinin de belirtilen haklardan faydalandırılmasının duyurulduğu, dava konusu genelgelerin, 30/01/2010 tarih ve 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesi ve 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe uygun olduğu savunulmaktadır.

DAVALI VALİLİĞİN SAVUNMASI : Usul yönünden; dava konusu bireysel işlemin iptaline ilişkin … İdare Mahkemelerinde yargılama süreci devam ettiğinden bahisle derdestlik yönünden davanın usulden reddinin gerektiği, esas yönünden; EGM’nin 2010/79 sayılı genelgesinde yer alan “%50 nin üzerinde veya ağır özürlü” ibaresinin 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükmüyle çeliştiğinden bahisle EGM’nin 2015/55 sayılı Genelgesi’yle yürürlükten kaldırıldığı, Genelge’de görüldüğü üzere özürlü aile bireyinin sağlık kurulu raporunda, tüm vücut fonksiyon kaybı oranının “%50 ve üzerinde olduğu ve ağır özürlü veya günlük yaşam aktivitelerinin başkalarının yardımı olmaksızın yerine getirilemeyeceği” ibaresinin olması gerektiği, ancak davacının sunmuş olduğu 12/01/2016 tarihli engelli sağlık kurulu raporunda sadece özür oranının %95 olduğu ve “ağır özürlü veya günlük yaşam aktivitelerinin başkalarının yardımı olmaksızın yerine getirilemeyeceği” ibaresinin yer almadığı görüldüğünden, davacının talebinin mevzuata uygun olarak reddedildiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Bireysel işlemin dayanağı olarak dava konusu edilen Genelgelerin, üst hukuk normlarına aykırılık teşkil etmediği anlaşıldığından, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : …
DÜŞÜNCESİ : Ankara İli, Yenimahalle İlçesine bağlı … Polis Merkezi Amirliği’nde polis memuru olarak görev yapmakta olan davacı tarafından, babası Süleyman Dinçer’in %95 oranında engelli olması sebebiyle günlük bakımı ile ilgilenmek için 30/01/2010 tarih 2010/2 sayılı Başbakanlık Genelgesinden yararlanmak için yapmış olduğu başvurunun Ankara Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünce reddedilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile bu işleme dayanak olarak gösterilen Emniyet Genel Müdürlüğünün 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı genelgesi ile İçişleri Bakanlığının 13/01/2016 tarih 2016/1 sayılı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün 13/01/2016 tarih ve 2016/4 sayılı genelgelerinin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

Dava dilekçesinde İçişleri Bakanlığının 13/01/2016 tarih ve 2016/1 sayılı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün 13/01/2016 tarih ve 2016/4 sayılı genelgelerinin iptali istenilmiş ise de, dosya içeriğinden, bu genelgelerin iki ayrı genelge değil 13/01/2016 tarihli Bakanlık Genelge No:1, EGM Genelge No: 4 sayılı aynı genelge olduğu anlaşılmaktadır.
30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinin a) bendinde, “Ağır özürlü: Özür durumuna göre özür oranı %50 ve üzerinde olduğu tespit edilenlerden günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getiremeyeceğine özürlü sağlık kurulu tarafından karar verilen kişileri,” b) bendinde, “Balthazard formülü: Kişinin özür oranı belirlenirken birden fazla özrü olanlar için kullanılan hesaplama şeklini,” ifade ettiği belirtilmiştir.

İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün “Özürlü Yakını Olan Personelin Durumu” konulu 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı genelgesinde özetle; anılan Yönetmeliğin 4. maddesinin a) bendindeki düzenleme yazılarak ilgi (b) genelgede (… tarih ve … Genelge No: 2010/79 sayılı genelge) yer alan “%50’nin üzerinde veya ağır özürlü” ifadesinin 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin (a) bendine aykırı olması nedeniyle çelişen durumun ortadan kaldırılması ve uygulamada herhangi bir aksaklık yaşanmaması için özürlü yakını olan personelin talebi halinde anne, baba, eş ve çocukları hakkında özürlü sağlık kurulu tarafından düzenlenen raporda, özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %50 ve üzerinde olduğunun ve “günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getirilemeyeceği” ifadelerinden her ikisinin de yer alacağı kurul raporuna göre sadece hafta içi mesai saatlerinde çalıştırılması, mesai saatleri dışındaki tüm ek görevlerden, nöbetlerden ve gece mesaisinden muaf tutulması, özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında personele gerekli kolaylığın sağlanması, anne ve babanın personel olması durumunda her ikisinin de belirtilen haklardan faydalandırılması, ilgi (b) genelgenin kaldırıldığı belirtilmiştir.
Davaya konu diğer “Özürlü Yakını Olan Personelin Durumu” konulu İçişleri Bakanlığının 13/01/2016 tarih 2016/1 sayılı ve Emniyet Genel Müdürlüğünün 13/01/2016 tarih ve 2016/4 sayılı (13/01/2016 tarihli Bakanlık Genelge No:1, EGM Genelge No:4 sayılı) genelgesinde özetle; ilgi (b) genelgesinin (… tarih ve …) Bakanlık Genel No:2010/21, EGM. Genelge No:2010/15 sayılı genelgesi) ikinci maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, personelin talebi halinde, bakıma muhtaç aile bireylerinden anne, baba, eş ve çocukları hakkında “Özürlü Sağlık Kurulu” tarafından düzenlenen raporda, özür oranının %50 ve üzerinde olduğu tespit edilenlerden ”ağır özürlü” olduğuna karar verilenlerin sadece hafta içi mesai günlerinde çalıştırılmasını, mesai saatleri dışındaki tüm ek görevlerden, nöbetlerden ve gece mesaisinden muaf tutulmasını, özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında personele gerekli kolaylığın sağlanmasını, anne ve babanın personel olması durumunda her ikisinin de belirtilen haklardan faydalandırılması gerektiği belirtilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davaya konu Özürlü Yakını Olan Personelin Durumu” konulu İçişleri Bakanlığı genelgeleri ile bu genelgelerde sözü edilen ve yürürlükten kaldırıldığı belirtilen genelgelerin, Başbakanlık tarafından 30/01/2010 tarih ve 27487 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan “Sendikal Gelişmeler Doğrultusunda Alınacak Önlemler” konulu 2010/2 sayılı Genelgesinde, 2009 Yılı Toplu Görüşme sürecinde Kamu İşveren Kurulu ile yetkili kamu görevlileri sendikaları ve bunların bağlı bulunduğu Konfederasyonlar arasında mutabakata varılan konularla ilgili olarak kamu kurum ve kuruluşları, aşağıda belirtilen hususlara riayet edecekleri belirtilmiş, 3. maddesinde ise, “Kamu çalışanlarının kanunen bakmakla yükümlü olduğu özürlü aile bireyinin bakıma muhtaç olduğunun ilgili mevzuatına göre alınmış geçerli özürlü sağlık kurulu raporu ile belgelendirilmesi kaydıyla bu durumdaki personele; özürlü aile ferdinin günlük bakımı için izin kullanımında gerekli kolaylık sağlanacak ve personel mesai saatleri dışındaki nöbet görevinden ve gece vardiyasından muaf tutulacaktır.” şekilde yapılan düzenleme üzerine çıkarıldığı ve davaya konu genelgelerde düzenleme yapılırken Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğindeki “Ağır özürlü” tanımının esas alındığı anlaşılmaktadır.
Davaya konu genelgelerde kamu görevlilerinin bakmakla yükümlü oldukları özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında gerekli kolaylığın sağlanması için kanunen bakmakla yükümlü oldukları özürlü aile bireylerine ilişkin özürlü sağlık kurulundan alınacak raporlarda, yer alması gerektiği belirtilen hususların, söz konusu izin kullanımında ortaya çıkabilecek sıkıntı ve yorum farklılıklarını önlemek amacıyla getirildiği ve bu düzenlemelerin anılan Yönetmeliğin ağır özürlü tanımı ile çelişmediği sonucuna ulaşıldığından anılan genelgelerdeki düzenlemelerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Davanın davacı adına tesis edilen bireysel işlemin iptali istemine ilişkin kısmına gelince;
Dosyanın incelenmesinden, polis memuru olarak görev yapmakta olan davacının Sağlık Bakanlığı Kamu Hastaneleri Birliği Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi’nden babasının %95 oranında engelli olduğuna dair düzenlenen … tarih ve … sayılı sağlık kurulu raporu ile 2010/2 numaralı Başbakanlık genelgesinin 3.maddesinden yararlanmaya devam etmek istemiyle yaptığı başvurusunun davalı idarece sözkonusu engelli sağlık raporunun 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı Genelge ile 13/01/2016 tarih ve 1 numaralı Bakanlık genelgesi ile 4 numaralı E.G.M. genelgeleri kapsamında olmadığı gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.
Söz konusu genelgelerde engel oranı % 50 ve üzerinde olanlardan “günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getirilemeyeceği” veya “ağır özürlü” ifadelerinin bulunması kurala bağlanmışsa da, dosyada mevcut engelli sağlık kurulu tarafından davacının babasına verilen 12/01/2016 tarihli raporun incelenmesinden, birden fazla organ sisteminden kaynaklanan özrü olduğu için engel oranının balthazard hesaplama tablosuna göre %95 olarak belirlendiğinin anlaşıldığından %95 oranında engelli olduğu saptanan kişinin ağır özürlü olduğunun başka bir deyimle günlük yaşam aktivitelerini yardım almaksızın tek başına yapamayacağının açık olması karşısında davacının söz konusu genelgelerde özürlü yakınları için öngörülen izin haklarından yararlandırılması gerekirken engelli babasına ait raporda, engelli oranı ile birlikte ayrıca günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getiremeyeceği veya ağır özürlü olduğunun belirtilmediği gerekçesiyle davacı adına tesis edilen dava konusu bireysel işlemde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Belirtilen nedenlerle, davanın davaya konu genelgelerin iptali istemine ilişkin kısmının reddi, bireysel işlemin ise iptali gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY :
Polis memuru olarak görev yapmakta olan davacının, Kırıkkale Yüksek İhtisas Hastanesi Sağlık Kurulu tarafından babasının %95 oranında engelli olduğuna dair düzenlenen … tarih ve … sayılı rapor uyarınca, 2010/2 numaralı Başbakanlık Genelgesi’nin 3. maddesinden yararlanmaya devam etmek istemiyle yaptığı başvuru; babası hakkında düzenlenen engelli sağlık kurulu raporunun, 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı EGM Genelgesi ile İçişleri Bakanlığının 13/01/2016 tarih ve Bakanlık Genelge No:2016/1, EGM Genelge No:2016/4 sayılı Genelgesi kapsamında olmadığından bahisle Ankara Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işlemi ile reddedilmiştir. Bunun üzerine, anılan işlemin dayanağı olan genelgelerin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT :
30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan ve davacı hakkındaki bireysel işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, “Ağır özürlü: Özür durumuna göre özür oranı %50 ve üzerinde olduğu tespit edilenlerden günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getiremeyeceğine özürlü sağlık kurulu tarafından karar verilen kişileri,” (b) bendinde, “Balthazard formülü: Kişinin özür oranı belirlenirken birden fazla özrü olanlar için kullanılan hesaplama şeklini,” ifade ettiği belirtilmiştir.
Emniyet Genel Müdürlüğünün “Özürlü Yakını Olan Personelin Durumu” konulu 04/12/2015 tarih ve 2015/55 sayılı Genelgesi’nde özetle; Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki düzenleme yazılarak, 03/12/2010 tarih ve 2010/79 sayılı Genelge’de yer alan “%50’nin üzerinde veya ağır özürlü” ifadesinin, anılan Yönetmeliğin özürlü yakını olan personelin talebi halinde anne, baba, eş ve çocukları hakkında özürlü sağlık kurulu tarafından düzenlenen raporda, özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının % 50 ve üzerinde olduğunun ve “günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getirilemeyeceği” ifadelerinden her ikisinin de yer alacağı kurul raporuna göre sadece hafta içi mesai saatlerinde çalıştırılması, mesai saatleri dışındaki tüm ek görevlerden, nöbetlerden ve gece mesaisinden muaf tutulması, özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında personele gerekli kolaylığın sağlanması, anne ve babanın personel olması durumunda her ikisinin de belirtilen haklardan faydalandırılacağı, 2010/79 sayılı Genelge’nin yürürlükten kaldırıldığı belirtilmiştir.
Davaya konu edilen diğer Genelge olan İçişleri Bakanlığının “Özürlü Yakını Olan Personelin Durumu” konulu 13/01/2016 tarih ve Bakanlık Genelge No:2016/1, EGM Genelge No:2016/4 sayılı Genelgesi’nde ise özetle; 29/03/2010 tarih ve Bakanlık Genelge No:2010/21, EGM Genelge No:2010/15 sayılı Genelge’nin 2. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı, personelin talebi halinde, bakıma muhtaç aile bireylerinden anne, baba, eş ve çocukları hakkında “Özürlü Sağlık Kurulu” tarafından düzenlenen raporda, özür oranının %50 ve üzerinde olduğu tespit edilenlerden ”ağır özürlü” olduğuna karar verilenlerin sadece hafta içi mesai günlerinde çalıştırılmasını, mesai saatleri dışındaki tüm ek görevlerden, nöbetlerden ve gece mesaisinden muaf tutulmasını, özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında personele gerekli kolaylığın sağlanmasını, anne ve babanın personel olması durumunda her ikisinin de belirtilen haklardan faydalandırılması gerektiği yolunda düzenleme yapılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dava konusu genelgelerde, özürlü yakını olan personelin talebi halinde mesai saatleri dışındaki tüm ek görevlerden, nöbetlerden ve gece mesaisinden muaf tutulması, özürlü aile bireyinin günlük bakımı için izin kullanımında kolaylık sağlanması için; bakıma muhtaç aile bireyleri hakkında özürlü sağlık kurulu tarafından düzenlenen raporda yer alması gerektiği belirtilen hususların, 03/12/2010 tarih ve 2010/79 sayılı Başbakanlık Genelgesi’nde yer alan “%50’nin üzerinde veya ağır özürlü” ifadesiyle, 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin “Tanımlar” başlıklı 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen “%50 ve üzerinde” ve “günlük yaşam aktivitelerini başkalarının yardımı olmaksızın yerine getirilemeyeceği” ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi ve uygulamada ortaya çıkabilecek yorum farklılıklarını önlemek amacıyla getirildiği; genelgelerin uygulandığı tarihte yürürlükte olan 30/03/2013 tarih ve 28603 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve üst hukuk normlarına aykırılık teşkil etmediği anlaşıldığından, dava konusu genelgelerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam …-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen …TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.