Danıştay Kararı 12. Daire 2018/4658 E. 2021/5084 K. 18.10.2021 T.

Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2018/4658 E.  ,  2021/5084 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/4658
Karar No : 2021/5084

TEMYİZ EDEN (DAVACILAR): 1- …’e,
2- …’e,
3- …’e
velayeten …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: … Defterdarlık Muhakemat Müdürlüğünde hazine avukatı olarak 6. dereceli kadroda (7. derecenin 2. kademesinde ve 900 ek göstergede) görev yapmakta iken 09/12/2011 tarihinde vefat eden annelerinden dolayı yetim aylığı almakta olan davacılar tarafından; 6. dereceli kadroda görev yapan annelerine 900 ek gösterge uygulanmasının hatalı olduğundan bahisle, ek göstergenin 1100 olarak düzeltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin 13/05/2014 tarihli iptali ile ölüm tarihinden itibaren eksik ödenen aylık farklarının gecikme zammıyla birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 43. maddesinin (B) bendinde, personele uygulanacak ek göstergelerin tespitinde, aylık alınan derecelerin dikkate alınmasının öngörüldüğü; 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu’nun Ek 48. maddesinde de, iştirakçilerin almakta oldukları ek gösterge rakamları esas alınarak emekli keseneklerinin belirlenmesinin kurala bağlandığı; buna göre, emekli aylıklarının ödenmesinde, aylık alınan dereceye karşılık gelen ek göstergenin esas alınması gerektiği; uyuşmazlık konusu olayda, davacıların annelerinin vefat tarihi itibarıyla 6. dereceli kadroda görev yapmakla birlikte 7. derecenin 2. kademesi üzerinden ve 900 ek gösterge üzerinden aylık almakta olduğu anlaşıldığından, davacılara 6. dereceli kadroya karşılık gelen ek gösterge üzerinden yetim aylığı bağlanmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacılar tarafından, vefat eden annelerinin 6. dereceli kadroda çalışmış olduğu halde, bu kadroya karşılık gelen 1100 ek gösterge üzerinden yetim aylığı bağlanmadığı, aylık alınan derece yerine kazanılmış hak aylık derecesine göre ek göstergenin belirlenmesi gerektiği, bu kapsamda kazanılmış hak aylık derecesi tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken, Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 657 sayılı Kanun hükümlerine göre aylık alınan derecelere göre ek göstergenin belirlendiği, davacıların annelerinin vefat tarihi itibarıyla 7. derecenin 3. kademesinden ve 900 ek gösterge üzerinden aylık aldığı, bu nedenle 6. dereceli kadro için öngörülen ek göstergeden yararlandırılmalarının mümkün bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 36. maddesinin C/3 bendinde, “Avukatlık hizmetleri sınıfına girenlerin memuriyete girmeden önce veya memurluktan ayrılarak avukatlıkta geçirdikleri sürelerin 3/4’ü memuriyette geçmiş sayılarak, bu sürelerin her yılı bir kademe ilerlemesine ve her üç yılı bir derece yükselmesine esas olacak şekilde değerlendirilir.” kuralına yer verildiği; dava dilekçesinde, vefat eden annelerinin hazine avukatı olmadan önce, sigortalı avukatlık hizmeti olduğunun belirtildiği; buna göre, müteveffanın sigortalı avukatlık hizmetinin bulunup bulunmadığı, varsa bu sürelerin, 657 sayılı Kanun’un 36. maddesinin C/3 bendi ve Anayasa Mahkemesinin 27/03/2014 tarih ve E:2013/101, K:2014/63 sayılı kararı kapsamında, kazanılmış hak aylığının tespitinde dikkate alınıp alınmadığı araştırılmak suretiyle, uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak verilen Mahkeme kararında hukuki isabet bulunmadığından, temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca Maliye Bakanlığı yerine “Hazine ve Maliye Bakanlığı” husumete alınarak, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıların temyiz istemlerinin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.