Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/5081 E. , 2021/5410 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/5081
Karar No : 2021/5410
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: … Adliyesinde yazı işleri müdürü olarak görev yapmakta iken 05/05/2009 tarihinde 2200 ek gösterge üzerinden emekliye ayrılan davacı tarafından; emekli aylığına esas alınan ek göstergesinin 3000 olarak düzeltilmesi ve aylık farklarının ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 09/12/2014 tarihli işlemin iptali ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na ekli Ek Gösterge Cetvelindeki söz konusu düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olduğundan bahisle, somut norm denetimi için Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; davacının Anayasa’ya aykırılık iddiası yerinde görülmeyerek işin esası hakkında yapılan değerlendirme neticesinde; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendinde, memurlara hizmet sınıfları, görev türleri ve aylık alınan dereceler dikkate alınarak, bu Kanun’a ekli (I) ve (II) sayılı Cetvellerdeki ek göstergelerden yararlandırılmalarının öngörüldüğü; uyuşmazlık konusu olayda, davacının yazı işleri müdürü kadrosundan emekli olması nedeniyle, (I) sayılı Cetvele göre 2200 ek gösterge üzerinden emekli aylığı bağlandığı, davacı tarafından hukuk işleri müdürü kapsamında değerlendirilerek 3000 ek göstergeden yararlandırılması gerektiği ileri sürülmüş ise de, Adalet Bakanlığının taşra teşkilatında hukuk işleri müdürü kadrosunun olmadığı; buna göre yazı işleri müdürü kadrosundan emekli olan davacının 3000 ek göstergeden yararlandırılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yazı işleri müdürü olarak görev yapmakta iken 1. derecenin 4. kademesinden ve 2200 ek gösterge üzerinden emekliye ayrıldığı; 1994 yılında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na eklenen (II) sayılı Cetvelin 5. bölümünde “tapu ve kadastro müdürü, hukuk işleri müdürü, vergi dairesi müdürü vb.” müdürlüklere yer verildiği halde, yazı işleri müdürü unvanına yer verilmediği; bu personelden daha kapsamlı görev ve sorumlulukları bulunmasına rağmen, ek göstergesinin söz konusu müdürlerden daha alt düzeyde belirlendiği, günümüzün değişen şartlarına rağmen söz konusu Cetveldeki düzenlemenin güncellenmediği; ayrıca yazı işleri müdürü unvanının, benzer nitelikteki hukuk işleri müdürü unvanı kapsamında değerlendirilerek 3000 ek göstergeden yararlandırılması gerektiği; benzer görev ve sorumluluklar üstlenen müdürlere farklı ek göstergeler uygulanmasının, Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesi ile ücrette adaletin sağlanması ilkesine aykırı olduğu, bu nedenle söz konusu düzenlemenin iptali için Anayasa Mahkemesine başvurulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının Anayasaya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek, işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.