Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/6157 E. , 2021/5088 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/6157
Karar No : 2021/5088
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Türk Silahlı Kuvvetlerinde astsubay kıdemli başçavuş olarak görev yapmakta iken 16/11/1987 tarihinde 2. derecenin 3. kademesinden malulen emekliye ayrılan davacı tarafından; 03/06/2012 tarih ve 28312 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 6318 sayılı Kanun hükümleri uyarınca intibakının 1. derecenin 3. kademesine yükseltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu’nun 93. maddesinde, kademe ilerlemesinin şartlarının düzenlendiği; 6318 sayılı Kanun’la, 926 sayılı Kanun’da yapılan değişiklikle, astsubayların intibak işlemlerine yönelik yeni düzenlemeler getirildiği; ayrıca 926 sayılı Kanun’un Geçici 34. maddesiyle de, 6318 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten önce emekli aylığı bağlananların, bu Kanun’daki esaslar dahilinde intibaklarının yeniden yapılmasının öngörüldüğü; uyuşmazlık konusu olayda, davacının 30/08/1985 tarihinde 2. derecenin 1. kademesine, 30/08/1986 tarihinde 2. derecenin 2. kademesine ve 30/08/1987 tarihinde de 2. derecenin 3. kademesine intibakının yapıldığı, bu kademede bir yıllık hizmet süresi dolmadan 16/11/1987 tarihinde emekliye ayrıldığı dikkate alındığında; 1. dereceye yükselebilmesi için hizmet süresi yeterli olmayan davacının 6318 sayılı Kanun hükümlerinden yararlandırılarak 1. derecenin 3. kademesine yükseltilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 926 sayılı Kanun’un 137. maddesine göre, aylıkların rütbe, kıdem ve kademe esasına göre saptanmasının öngörüldüğü, 1987 yılında kıdemli başçavuş olarak 2. derecenin 3. kademesinden emekliye ayrıldığı ve 3000 ek göstergeden yararlandırıldığı; emsali rütbede aynı hizmet süresi olan personelin ise günümüzde 1. derecenin 3. kademesine yükselerek 3600 ek gösterge üzerinden emekliye ayrıldığı; aynı veya daha düşük rütbeli personelin kendisinden daha fazla emekli aylığı aldığı; bu durumun 926 sayılı Kanun’un 137. maddesine ve Anayasa’nın 10. maddesindeki eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : 6318 sayılı Kanun’la 926 sayılı Kanun’da askeri personelin intibaklarının (özlük haklarının) iyileştirilmesine yönelik yapılan değişikliklerin, emekli olan personele de uygulanması öngörülmüş ise de, söz konusu düzenlemelerin davacıya uygulanabilecek nitelikte kurallar içermediği; başka bir deyişle, intibakının günümüzdeki emsalleriyle eşitlenmesine yönelik düzenleme getirilmediği; diğer taraftan, işbu dava açıldıktan sonra, 30/12/2015 tarih ve 6656 sayılı Kanun’la, 926 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 38. maddeyle davacının talebine uygun olarak emsalleriyle eşitlenmesi yönünde (1. derecenin 3. kademesine yükselebilecek şekilde) yasal değişiklik yapılmış ve davacı da bu düzenlemeden yararlandırılmış ise de; idari işlemlerin hukuka uygunluk denetimlerinin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte (22/01/2014) yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre yapıldığı dikkate alındığında; 6318 sayılı Kanun hükümlerinden davacının yararlandırılması mümkün olmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.