Danıştay 12. Daire Başkanlığı         2018/9861 E.  ,  2021/7227 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/9861
Karar No : 2021/7227

TEMYİZ İSTEMİNDE BULUNAN TARAFLAR :
1- DAVACI : …

2- DAVALI : … Müdürlüğü
VEKİLİ : …

İSTEMİN KONUSU : …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, davacı tarafından esasa ilişkin kısmının, davalı idare tarafından ise lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Emniyet Genel Müdürlüğünde polis başmüfettişi olarak görev yapmakta iken 29/01/2010-11/02/2014 tarihleri arasında Balıkesir Polis Meslek Yüksekokul Müdürlüğüne geçici olarak vekâleten görevlendirilen davacının; geçici görevli olduğu süre boyunca sadece 6 aylık harcırah ödendiğinden bahisle, eksik ödenen harcırahların görev yaptığı süreyi kapsayacak şekilde ve polis başmüfettişi unvanı esas alınarak ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun 26/06/2014 tarihli işlemle reddi üzerine, 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 33/b-1 maddesi kapsamında eksik ödenen 45.000,00 TL tutarındaki harcırahın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince; 6245 sayılı Harcırah Kanunu’nun 33/a maddesinde, bu Kanun gereğince verilecek yurtiçi gündeliklerinin miktarının her yıl bütçe kanunları ile tespit olunacağının belirtildiği; 33/b-1 maddesinde ise, devamlı ikamet ettikleri yerler dikkate alınarak kurumlarınca belirlenen görev merkezi, mıntıka merkezi ve grup merkezi dışına teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi ile gönderilen ve Türkiye düzeyinde teftiş, denetim ve inceleme yetkisini haiz bulunanlara birinci derece kadrolu memur için tespit olunan gündelik miktarının 1,3 katının gündelik olarak ödenmesi ve bu şekilde gündelik ödenenlerden, yatacak yer temini için ödedikleri ücretleri belgelendirenlere, belge bedelini aşmamak üzere, gündeliklerinin tamamına kadar olan kısmının ayrıca ödenmesinin kurala bağlandığı; buna göre, 6245 sayılı Kanun’un 33/b-1 maddesinin ülke düzeyinde teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma ile görevli olanları kapsadığı, polis başmüfettişi olarak görev yapan davacının Balıkesir Polis Meslek Yüksekokul Müdürlüğü görevini vekâleten yürütmek üzere geçici görevlendirilmesinin teftiş, denetim, inceleme veya soruşturma görevi kapsamında değerlendirilemeyeceği; bu nedenle, söz konusu görevlendirme nedeniyle davacıya 6245 sayılı Kanun’un 33/b-1 maddesi uyarınca harcırah ödenmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ve davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiştir.

TARAFLARIN İDDİALARI :
Davacı tarafından; dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
Davalı idare tarafından; davanın reddine karar verildiği halde, 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği belirtilerek, Mahkeme kararının bu kısım yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI :
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Mahkeme kararının davanın reddine ilişkin kısmının aynen, vekâlet ücretine ilişkin kısmının ise düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT VE HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, temyize konu Mahkeme kararının “davanın reddine” ilişkin kısmında 49. maddede belirtilen bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, kararın bu kısmına yönelik davacının temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Kararın, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmına gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun, 6545 sayılı Kanun’un 22. maddesiyle değişik “Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar” başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.
Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıkların da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 31. maddesinin yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Yargılama Giderleri” başlıklı 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmıştır.
1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 164. maddesinin ilk fıkrasında, avukatlık ücretinin avukatın hukukî yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, son fıkrasında ise dava sonunda, mahkeme kararıyla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekâlet ücretinin avukata ait olduğu; 168. maddesinin son fıkrasında da, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
Diğer taraftan, 26/09/2011 tarih ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname’nin 14. maddesinin birinci fıkrasında, “Tahkim usulüne tabi olanlar dahil adli ve idari davalar ile icra dairelerinde idarelerin vekili sıfatıyla hukuk birimi amirleri, muhakemat müdürleri, hukuk müşavirleri ve avukatlar tarafından yapılan takip ve duruşmalar için, bu davaların idareler lehine neticelenmesi halinde, bunlar tarafından temsil ve takip edilen dava ve işlerde ilgili mevzuata göre hükmedilmesi gereken tutar üzerinden idareler lehine vekâlet ücreti takdir edilir.” kuralına yer verilmiştir.
Dava dosyanın incelenmesinden; temyize konu kararın verildiği tarih itibarıyla, davalı idare tarafından davanın hukuk müşaviri aracılığıyla takip edildiği ve davalı idare vekilince süresinde savunma verildiği halde, davanın reddi yolunda verilen Mahkeme kararında davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 1136 sayılı Kanunun 164. maddesi ve 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14. maddesine göre, hukuk müşaviri aracılığıyla davayı takip eden davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde usul kurallarına uygunluk görülmemiştir.
Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyize konu Mahkeme kararının hüküm fıkrasındaki “…yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,…” ibaresinin, “…yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 750,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,…” şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının davanın reddine ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Mahkeme kararının hüküm fıkrasında yer alan “…yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,…” ibaresinin, “…yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca …-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,…” şeklinde düzeltilerek ONANMASINA,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.