Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2020/4785 E. , 2022/4165 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/4785
Karar No : 2022/4165
DAVACI :… Sendikası
VEKİLİ : Av. …
DAVALI : … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …
DAVANIN KONUSU :
Davacı Sendika tarafından, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sözleşmeli Spor Uzmanı ve Antrenör Çalıştırılması Hakkında Yönetmelik eki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sözleşmeli Antrenör ve Spor Uzmanları Çalışma Sözleşmesinin 4. maddesinin “Ancak, gününde bitirmesi gereken işlerin tamamlanmasına kadar çalışma saatleri dışında da olsa herhangi bir ücret talep etmeden çalışmak zorundadır.” şeklindeki son cümlesi ile 14. maddesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI : Davacı Sendika tarafından, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sözleşmeli Spor Uzmanı ve Antrenör Çalıştırılması Hakkında Yönetmelik eki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sözleşmeli Antrenör ve Spor Uzmanları Çalışma Sözleşmesinin 4. maddesinin son cümlesindeki düzenleme ile personelin azami çalışma süresi sınırlamasının ve hafta tatili hakkının belirsiz hale getirildiği, personelin bu konularda idareye karşı güvencesiz bırakıldığı ve Tip Sözleşmenin 14. maddesinin, idareye tek taraflı ve keyfi olarak sözleşmeyi fesih hakkı tanıyarak personelin iş güvencesini ortadan kaldırdığı gerekçesiyle, Tip Yönetmeliğin 4. maddesinin son fıkrasının ve 14. maddesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle iptali gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVALININ SAVUNMASI : Spor faaliyetlerinin ve hazırlık çalışmalarının devlet memurları için öngörülen mesai saatlerine bağlı olarak düzenlenmesinin mümkün olmadığı, antreman saatlerinin sporcuların boş saatlerine göre belirlendiği, bu nedenle mesai sonrası ve akşam saatlerinde yoğun bir çalışmanın yapıldığı, bu kapsamda sözleşmeli antrenörlerin haftalık çalışma saatlerini aşmayacak biçimde mesai saatleri dışında antreman yaptırmalarının söz konusu olabildiği, iptal edilen düzenleme ile günlük 8 saat mesai yapan diğer personel ile sözleşmeli antrenörler arasında eşitsizliğin ortaya çıktığı bunun da çalışma barışını bozduğu, dava konusu Sözleşmenin 7. maddesinde, sözleşmeli antrenörlere arızi ve istisnai durumlarda yaptırılan çalışmalar için aylık ücret dışında hiçbir ödeme yapılamayacağının düzenlendiği, dava konusu Sözleşmenin idare ile personeli arasında serbest irade ile imzalanan bir sözleşme niteliğinde olduğu, genel düzenleyici işlem niteliği taşımadığı, ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ : 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinin dördüncü fıkrası hükmü uyarınca, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun bozma kararına uyularak, kararın verildiği 10/01/2018 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi esas alınarak 1.980,00-TL vekâlet ücretine hükmedilmesi ile temyiz aşamasında davacı tarafından karşılanan ve aşağıda dökümü yapılan 585,40-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI : …
DÜŞÜNCESİ : Davacı Sendika tarafından, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sözleşmeli Spor Uzmanı ve Antrenör Çalıştırılması Hakkında Yönetmelik eki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Sözleşmeli Antrenör ve Spor Uzmanları Çalışma Sözleşmesinin 4. maddesinin son cümlesi ile 14. maddesinin iptali istemiyle açılan davada; Danıştay Onbirinci (Kapatılan) Dairesince, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyularak, dava konusu düzenlemelere yönelik davanın, kısmen reddi, kısmen iptali yolunda verilen karar, davacı Sendikaca vekalet ücreti yönünden, davalı idarece ise, esas ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, davalı idare temyiz istemi reddedilmiş, davacı Sendikanın temyiz istemi ise kabul edilerek, karar tarihinde yürürlükte olan 2018 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, Dairece verilen ilk karar tarihindeki tarife uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası bozulmuştur.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesine göre Danıştay’ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarının kararlarına uyulması zorunludur.
Açıklanan nedenle, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararına uyularak, bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi, yukarıda anılan Yasa hükmü gereği olduğundan, anılan Kurulun bozma kararında da belirtildiği üzere vekalet ücreti yönünden yeniden bir hüküm kurulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 30/12/2015 tarih ve E:2014/2352, K:2015/5690 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararı üzerine bozma kararına uyularak verilen Danıştay Onbirinci Dairesi’nin 10/01/2018 tarih ve E:2017/863, K:2018/58 sayılı “…dava konusu Sözleşmenin 4. maddesinin son cümlesindeki “herhangi bir ücret talep etmeden” ibaresinin iptaline, 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 1.320,00-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,” ilişkin kararının; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 18/04/2019 tarih ve E:2018/3688, K:2019/1857 sayılı kararıyla 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesine yönelik kısmının bozulması, diğer hüküm fıkralarının onanması üzerine bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden işin gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Kanunu’nun 31. maddesinde, bu Kanunda hüküm bulunmayan yargılama giderlerine ilişkin hususlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiş; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri içinde sayılmış; 332. maddesinde de yargılama giderlerine mahkemece re’sen hükmedileceği hükme bağlanmıştır.
Öte yandan, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun “Avukatlık Ücreti” başlıklı 164. maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği belirtilmiş; 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Yukarıda yer verilen yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, vekille takip edilen davalarda taraf lehine hükmedilecek vekalet ücretinin yargılama giderlerine dahil olduğu ve bu ücrete mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca re’sen hükmedileceği hususunda kuşku bulunmamaktadır.
Dosyanın incelenmesinden; davanın reddi yönünde verilen 2013 tarihli ilk kararın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’nun 30/12/2015 tarih ve E:2014/2352, K:2015/5690 sayılı kararıyla kısmen onanması, kısmen bozulması üzerine bozmaya uyulmak suretiyle Danıştay Onbirinci Dairesi’nin 10/01/2018 tarih ve E:2017/863, K:2018/58 sayılı kararıyla; dava konusu Sözleşmenin 4. maddesinin son cümlesindeki “herhangi bir ücret talep etmeden” ibaresinin iptaline, 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca 1.320-TL vekâlet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine hükmedilmiş olduğundan ve Danıştay Onbirinci Dairesinin 10/01/2018 tarih ve E:2017/863, K:2018/58 sayılı kararı ile davacı lehine ilk defa hüküm kurulduğu anlaşıldığından, davacı lehine kararın verildiği 10/01/2018 tarihinde yürürlükte bulunan 2018 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alınarak 1.980,00-TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı lehine kararın verildiği 10/01/2018 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca …-TL vekâlet ücreti ile temyiz aşamasında davacı tarafından karşılanan ve aşağıda dökümü yapılan …-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
Aşağıda dökümü yapılan toplam …-TL temyiz ve karar düzeltme yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına,
2. Posta giderleri avanslarından artan tutarların kararın kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine,
3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 27/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.