Danıştay Kararı 13. Daire 2021/2456 E. 2022/4200 K. 14.11.2022 T.

Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2021/2456 E.  ,  2022/4200 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2021/2456
Karar No:2022/4200

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVACI) : … A.Ş.
VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun 19. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin (3) numaralı alt bendi uyarınca verilen idari para cezasının tahsili amacıyla davacı şirket adına tanzim ve tebliğ olunan … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi’nce Dairemizin 05/11/2019 tarih ve E:2018/636, K:2019/3422 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararına uyularak, bozulan kısma hasren verilen kararda; dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirketin bayisine ait akaryakıt istasyonunda 22/04/2014 tarihinde denetim gerçekleştirildiği, yapılan denetimde, vaziyet planı dışında gizli düzenek bulunduğunun, otomasyon sistemine müdahale edildiğinin, otomasyon sisteminin sağlıklı çalışmadığının ve izinsiz müdahalenin Kurum’a 3 iş günü içinde bildirilmediğinin tespit edildiği, bu tespitler neticesinde, dağıtıcı lisansı sahibi davacı şirkete bayisine ait akaryakıt istasyonunda vaziyet planı dışında gizli tank bulunması sebebiyle 250.000,00-TL, otomasyon sisteminin doğru ve sağlıklı çalışmaması sebebiyle 850.000,00-TL idari para cezası verildiği, söz konusu işleme karşı dava açılmadığı ve idari para cezasının kesinleştiği, kesinleşen idari para cezasının tahsili amacıyla davalı idare tarafından 1.100.000,00-TL tutarlı dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği;
5015 sayılı Kanun’un 19. maddesinde yer alan ve bayilerin akaryakıt istasyonunda kaçak akaryakıt veya sahte ulusal marker elde etmeye, satmaya ya da herhangi bir piyasa faaliyetine konu etmeye yarayacak şekilde lisansa esas teşkil eden belgelerde belirlenenlere aykırı sabit ya da seyyar tank, düzenek veya ekipmanı bulundurmama yükümlülüğünü ihlâl etmeleri hâlinde, dağıtıcı lisansı sahibine idarî para cezası verilmesini öngören kanun hükmü, 7164 sayılı Kanun’un 32. maddesiyle değiştirildiğinden ve maddenin yeni hâlinde anılan düzenlemeye yer verilmediğinden, davacı şirkete değişiklikten önceki fiilinden dolayı idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptal edilmesi gerektiği;
Bu itibarla davacı şirket hakkında, bayisine ait akaryakıt istasyonunda vaziyet planı dışında gizli tank bulunduğundan bahisle verilen idarî para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinin 250.000,00-TL’lik kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu ödeme emrinin kesinleşmiş bir amme alacağının tahsili amacıyla düzenlendiği, usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali yolundaki …. İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkeme’ye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 14/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.