Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2021/4282 E. , 2022/4721 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2021/4282
Karar No:2022/4721
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Antalya ili, … Mahallesi, … ada, …-…-… parselde kayıtlı bulunan taşınmazların 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usulüyle satışı amacıyla ihaleye çıkarılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Muratpaşa Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi’nce verilen kararda; … (…) Mahallesi Gecekondu Önleme Bölgesi’nde bulunan taşınmazların bir kısmının Antalya Belediye Encümeni’nin … ve … tarihli kararları ile 775 ve 2981 sayılı Kanunlar uyarınca hak sahibi olarak kabul edilen gecekondu sahiplerine satışının yapıldığı, bu tarihlerde davacının hak sahibi olmadığı, Antalya Büyükşehir Belediyesi’nin kurulmasından sonra bazı taşınmazların davalı Muratpaşa Belediyesi’ne devredildiği, Muratpaşa Belediye Meclisi’nin … tarih ve … sayılı kararıyla, gecekondu sahiplerine yapılan tahsisler dışında kalan ve gecekondu önleme bölgesinde bulunan 140 adet parselin 775 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca ihale yoluyla satışı için belediye encümenine yetki verildiği, bu sebeple dava konusu … ada, …-…-… parsel sayılı taşınmazların da aralarında bulunduğu 51 adet taşınmazın, 2886 sayılı Kanun uyarınca açık teklif usulü ile satılmak üzere ihaleye çıkarılmasına Muratpaşa Belediye Encümeni’nce karar verildiği görülmekte olup, davacının hak sahibi olmadığı dikkate alındığında, söz konusu taşınmazların ihale yoluyla satışına karar verilmesine ilişkin dava konusu encümen kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, davaya konu taşınmazların 1947 yılından beri kullanımında olduğu, bu araziyi kendisinin ektiği ve kullanılır hâle getirdiği, ihaleye konu taşınmazların Vakıflar idaresi ile Antalya Belediyesi arasında 775 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirilmek üzere belediyeye tahsis edildiği, dolayısıyla yasanın amacının gecekonduyu önlemek için taşınmazın kullanıcılara satılması olduğu, belediyece tahsis amacı dışında ihale kararı alındığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. Dosyanın anılan Mahkeme’ye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun’un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 13/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.