Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2022/3751 E.  ,  2022/3461 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2022/3751
Karar No:2022/3461

TEMYİZ EDEN (DAVACI): … A.Ş. Genel Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Genel Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü’nce 09/06/2022 tarihinde gerçekleştirilen “Muhtelif Tezgah Satışı (7 Kalem)” ihalesinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi’nce verilen kararda; Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü Fiyat Takdir Komisyonu’nca yapılan inceleme sonucu hazırlanan 21/04/2022 tarihli raporda, “ihtiyaç fazlası olarak bulunan tezgah modellerinin eski olması, çeşitli arızalarının bulunması ve bu arızaların iş kayıplarına ve tamirat maliyetlerinin artmasına neden olduğu tespit edilerek” denilmek suretiyle tezgahların çalışır vaziyette olduğunun tespit edildiği, satış bedeli olarak 21.750,00-TL takdir edildiği ve yapılan ihalede 35.250,00-TL bedelle satıldığı, Makine ve Kimya Endüstrisi Hurda İşletme Müdürlüğü’nün 2022 yılı hurda fiyat listesi de dikkate alındığında ihale konusu 7 adet tezgahın hurda malzeme olmadığı anlaşıldığından, Türkiye Taşkömürü Kurumu Genel Müdürlüğü’nce 7 adet tezgahın satışına ilişkin olarak 09/06/2022 tarihinde gerçekleştirilen ihalede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 7330 sayılı … Anonim Şirketi Hakkında Kanun’un 4/4. maddesinde, sadece maden hurdalarının kendilerine devrine ilişkin düzenlemeye yer verilmeksizin ihtiyaç fazlası, kullanım dışı bırakılmış veya niteliğini kaybetmiş olan her türlü mal ve malzemenin ancak kendilerine satışının yapılabileceği belirtilerek satış suretiyle devri gereken malzemelerin kapsamının hurda olup olmadığına bakılmaksızın geniş tutulduğu, Mahkeme’nin hurda kavramı üzerinden hareket etmesinin hatalı olduğu, 7330 sayılı Kanun’da kendilerine satılması gereken ihtiyaç fazlası veya kullanım dışı bırakılmış malzemenin, davalı idarenin iddia ettiği şekliyle kamu adına ekonomik fayda sağlama işlevini de kapsadığı ve bu vazifenin kendi tekellerine verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Davalı idare tarafından, temyize konu İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. Kullanılmayan … TL yürütmeyi durdurma harcının istemi hâlinde davacıya iadesine,
6. Dosyanın anılan Mahkeme’ye gönderilmesine,
7. 2577 sayılı Kanun’un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.