Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/12343 E. , 2022/5487 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/12343
Karar No : 2022/5487
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Odası
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; davacı odaya kayıtlı üyelerin pazar günleri çalıştığı takdirde hafta tatili ruhsatı alması gerektiğini bildiren Uşak Belediyesi Zabıta Müdürlüğünün … günlü, … sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :… İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 394 sayılı yasada şehirlerde nüfus durumu esas alınarak her türlü işyerinin haftanın bir günü çalışmaya ara vermesinin zorunlu olduğu belirtilmiş, bunun yanında, yaptıkları faaliyetin niteliği gereği hafta tatili günlerinde çalışmaya ara vermek zorunda olmayan müesseselerin tahdidi olarak belirlendiği, bu işletmeler arasında davacı odaya üye olan bakkal, bayi ve büfeler açıkça zikredilmediğinden, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava açılırken duruşma talep edildiği, mahkemece 04/03/2015 günü duruşma yapılacağının bildirildiği, davacının mazeret dilekçesi vererek yeni duruşma günü verilmesini talep etmesine rağmen yeni duruşma günü verilmediği, 6585 sayılı Perakende Ticaretin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 25. maddesinde, perakende işletmeler hakkında 394 sayılı Hafta Tatili Kanununun uygulanmayacağı, bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI : Temyiz isteminin reddi gerektiği ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Sekizinci Dairesinin 09/09/2019 günlü, E.2015/9850, K.2019/7120 sayılı gönderme kararı ile Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının “Ortak Hükümler” kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
MADDİ OLAY :
Davacı odaya kayıtlı üyelerin pazar günleri çalıştığı takdirde hafta tatili ruhsatı alması gerektiğini bildiren … günlü, … sayılı işlemin iptali istemiyle temyizen bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT :
Dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olan 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun’un 1. maddesinde, nüfusu on bin veya on binden fazla olan yerlerde fabrika, imalathane, tezgah, dükkan, mağaza, yazıhane, ticarethane, sınai ve ticari her türlü müessesenin haftada bir gün tatil yapmalarının mecburi olduğu hükme bağlanmış; 4. ve 5. maddesinde, bazı iş yerlerinin Kanun’un kapsamı dışında tutulduğu kabul edilmiş; 8. maddesinde ise Kanun’un istisnasından yararlanmak isteyen iş yerleri için bu iş yerlerinin sahibi veya mesul müdürünün ilgili belediye meclislerine müracaatta bulunarak hafta tatili ruhsatı almaları gerektiği kurala bağlanmıştır.
01/07/2017 günlü, 30111 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7033 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 394 sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
394 sayılı Kanun, günümüz itibarıyla yürürlükten kaldırılmış olsa da dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte olduğundan, anılan Kanun hükümlerine göre inceleme yapılması gerekmektedir. 394 sayılı Kanun’da kural olarak hafta tatilinde çalışılmayacağı düzenlenmiş, bazı iş yerleri bu kuralın dışında tutulmuş, bunların dışında kalan iş yerlerinin de hafta tatilinde çalışabilmeleri için iş yerinin sahibi veya mesul müdürünün ilgili belediye meclisine başvuruda bulunarak hafta tatili ruhsatı alması gerektiği belirtilmiştir.
Dar anlamda yetki unsuru denilen karar alma yeteneği; konu, yer ve zaman itibariyle, Anayasa ve yasalarla, belli organ, makam ve kamu görevlilerine tanınmış bir güçtür. Yetki devrinin hukuken geçerli olabilmesi, böyle bir yetkinin daha önce kanunda açıkça öngörülmüş bulunmasına bağlıdır. Ancak, kamu hukukunda yetkiler; ait olduğu organ, makam ve görevlilere bizzat kullanılmak üzere verildiğinden, yetki devri istisnai durumlarda söz konusudur.
13/07/2005 günlü, 25874 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun “Yetki devri” başlıklı 42. maddesinde; “Belediye başkanı, görev ve yetkilerinden bir kısmını uygun gördüğü takdirde, yöneticilik sıfatı bulunan belediye görevlilerine devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Aktarılan mevzuat uyarınca Büyükşehir Belediye Başkanlarının bir kısım görev ve yetkilerini yöneticilik sıfatı bulunan belediye görevlilerine devredilebileceği ancak Belediye Meclisinin yetki devri yapabileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Dava konusu edilen … günlü, … sayılı işlem, Belediye Başkan Yardımcı … tarafından imzalanmış bulunmaktadır.
Davacı odaya kayıtlı üyelerin hafta tatili ruhsatı alması gerektiğini bildiren işlemin, yukarıda hükümlerine yer verilen Hafta Tatili Kanunu 8. maddesi kapsamında, hafta tatili ruhsatı vermeye yetkili olan belediye meclisi tarafından karara bağlanması gerekirken, belediye başkan yardımcısı tarafından tesis edilen dava konusu işlemin yetkisiz makam tarafından tesis edildiği anlaşıldığından, işlemde yetki unsuru yönünden hukuka uyarlık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN KABULÜNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun temyize konu kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte olan haliyle 49. maddesinin 1/b fıkrası uyarınca BOZULMASINA,
3. Aynı maddenin 3622 sayılı Yasa ile değişik 3. fıkrası uyarınca, yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın adı geçen İdare Mahkemesine gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Yasa’nın (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.