Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/4301 E. , 2022/2589 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/4301
Karar No : 2022/2589
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; Kayseri ili Kocasinan ilçesi … Köyü sınırları içerisinde bulunan ve davacı tarafından işletilen … İçkili Lokanta Gazino Disko Pansiyon tesisine, 01/02/2006 tarihinde verilen iş yeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesi ve işyerinin faaliyetinin durdurulmasına ilişkin Kayseri İl Özel İdaresinin … günlü, … sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Sekizinci Dairesinin 21/10/2014 günlü, E:2013/11595, K:2014/7235 sayılı bozma kararına uyularak verilen … İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; iş yerinin karayolu sınır çizgisine en yakın mesafesinin 3,40 metre olması, karayolu ile bağlantısı mevcut olup geçiş yolu izin belgesi almasının zorunlu olması ancak kavşak mesafe şartını ve yapı yaklaşma mesafe şartını sağlamadığı için geçiş yolu izin belgesinin verilmemiş olması, davacı tarafından Vergi Dairesine pansiyon işletmeciliği ile ilgili olarak herhangi bir bildirim ve tespitin yapılmamış olması, davacı tarafından dosyaya ibraz edilen faturalarda vergi numarasının, T.C. kimlik numarasının ve adresin bulunmaması karşısında dava konusu iş yerinin pansiyon olarak işletilmediğinin anlaşıldığı, konaklama yeri olarak kullanılmayan iş yerine, ilgili mevzuat hükümleri uyarınca işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesinin hukuken mümkün olmaması karşısında davalı idarece bu durum dikkate alınarak davacıya daha önce verilmiş olan işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesi ve işyerinin faaliyetinin durdurulmasına yönelik işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından; bilirkişinin, işyerinin “içkili lokanta, gazino, disko ve pansiyon” olarak işletildiği gerçeğini görmezden geldiği; işyerinin konumunu dava tarihi itibariyle belirlemesi gerekirken keşif tarihi itibariyle belirlediği; işyerinin aynı zamanda konaklama tesisi olduğu, Mahkemenin temyize konu kararında işyerinin konaklama tesisi niteliğini gözardı ettiği, zira; dosyaya sunuları konaklama listesi, vergi levhası, konaklayanlara ait faturalar, konaklayanlara ait kolluğa verilen bilgi cetvelleri vb. belgelerden de anlaşılacağı üzere dava konusu iş yerinin “pansiyon “olarak işletildiğinin sabit olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının “Ortak Hükümler” kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.