Danıştay Kararı 2. Daire 2022/2405 E. 2022/4334 K. 20.09.2022 T.

Danıştay 2. Daire Başkanlığı         2022/2405 E.  ,  2022/4334 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2022/2405
Karar No : 2022/4334

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Valiliği
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; … belediyesinin işletmekte olduğu ekmek fırınının 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu’nun 41. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca faaliyetinin durdurulmasına ilişkin davalı idarenin … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
… İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … günlü, E:…, K:… sayılı karar, Danıştay Onuncu Dairesinin 16/11/2017 günlü, E:2016/10567, K:2017/4893 sayılı kararıyla bozulmuştur.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : … İdare Mahkemesinin, Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararıyla; 5996 sayılı Kanunun 41. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi uyarınca iş yerinin faaliyetinin durdurulmasına ilişkin işlemin, idari tedbir niteliğinde bir yaptırım olduğunda duraksama bulunmadığı, söz konusu yaptırımın; 5326 sayılı Kanun’un 16. maddesinde sözü edilen ilgili kanunlarda yer alan tedbirler kapsamında olduğu; fakat 5326 sayılı Kanun’un yukarıda belirtilen 19. maddesi ve 27. maddesinin 8. fıkrası kapsamına giren idari işlemlerden de olmadığının anlaşıldığı, dolayısıyla idari tedbir niteliğini taşıyan anılan yaptırıma Kabahatler Kanunu’nun genel hükümlerinin uygulanması ve bu yaptırıma karşı açılan davanın Sulh Ceza mahkemesinde görülmesi gerektiği, bu kapsamda, iş yerinin faaliyetinin durdurulmasına ilişkin idari yaptırımın, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım türlerinden biri olduğu ve bu Kanunun idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerinin diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde uygulanacağı, 5996 sayılı Kanunda idari para cezasına ve idari tedbirlere itiraz konusunda görevli mahkemenin gösterilmediği anlaşıldığından; görevli mahkemenin belirlenmesinde 5326 sayılı Yasa hükümlerinin dikkate alınmasının gerekeceği, iş yerinin faaliyetinin durdurulmasına ilişkin idari tedbir kararına karşı açılan davanın görüm ve çözümünde 5326 sayılı Kanunun 27. maddesinin 1. fıkrası uyarınca adli yargı yerinin görevli olduğu ve idari yaptırım kararına karşı davanın sulh ceza mahkemesinde açılması gerektiği ve anılan uyuşmazlığın sulh ceza mahkemesinde çözülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından; Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Gıda Kontrol Genel Müdürlüğünün … günlü, … sayılı yazısında; “yapılan bir resmi kontrol neticesinde 5236 sayılı Kabahatler Kanununda idari tedbir tanımı altında yer alan ve 5996 sayılı Kanun ile belirlenmiş olan faaliyeti durdurma, toplatma vb. idari yaptırımların uygulanması durumunda idari yaptırım kararında itiraz süresinin 60 gün, itiraz mercinin İdare Mahkemesi olarak belirtildiği, İl Müdürlüklerince bu yazıya ve yazı ekinde gönderilen matbu faaliyeti durdurma idari yaptırım formuna istinaden itirazın İdare Mahkemesine yapıldığı, davanın usulden reddedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davanın esastan reddedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay’da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.