Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2019/1340 E.  ,  2022/2860 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/1340
Karar No : 2022/2860

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılı için re’sen salınan gelir vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Organizasyon kurarak sahte belge düzenlemek suretiyle haksız katma değer vergisi iadesi aldıkları saptanan ihracatçı mükelleflerle ilgili olarak düzenlenen … tarih ve … sayılı ve … tarih ve … sayılı Görüş ve Öneri Raporları ile davacının söz konusu mükelleflerin alt firmalarına sahte fatura tanzim ettiğinden bahisle 2015 ve 2016 takvim yılı hesap ve işlemlerinin sahte belge kullanma ve düzenleme yönüyle incelendiği ve hakkında 01/06/2017 tarihli vergi tekniği raporu hazırlandığı, anılan raporda 2015 takvim yılında plywood, mdf, direk, teleskobik direk, teleskobik demir direk olarak düzenlenen satış faturalarının sahte belge niteliğinde olduğunun tespit edildiği, 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun’un 19/08/2016 tarih ve 29806 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesinden sonra 19/09/2016 tarihinde davacının 2015 vergilendirme dönemine ilişkin olarak gelir vergisi yönünden matrah artırımında bulunduğunun anlaşıldığı olayda, belirtilen Kanun’un yayımlandığı tarihten önce sahte fatura düzenleme veya kullanma yönünde vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş rapor bulunan mükelleflerin, anılan Kanun’un 5. maddesinin 9. fıkrası uyarınca matrah artırımı hükümlerinden faydalanmayacakları ancak 6736 sayılı Kanun’un yayımlandığı tarih itibarıyla hakkında sahte belge kullandığı veya düzenlediği yönünde herhangi bir vergi tekniği ya da vergi inceleme raporu olmayan, davacı hakkındaki vergi tekniği raporunun bu tarihten sonra tanzim edildiği, yukarıda sözü edilen Görüş ve Öneri Raporları ise davacının sahte fatura kullandığı ve düzenlendiği iddiası yönünden somut tespit ve deliller içermediğinden dava konusu dönem yönünden inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : … tarih ve … sayılı Görüş ve Öneri Raporunda davacının sahte fatura düzenlediği yönünde tespitlere yer verildiğinden kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Hukuki dayanağı olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :

Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2022 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X)-KARŞI OY :
19.08.2016 tarih ve 29806 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanunun “Matrah ve vergi artırımı” başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında, mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dâhilinde gelir ve kurumlar vergisi matrahlarını artırdıkları takdirde, kendileri hakkında artırımda bulunulan yıllar için yıllık gelir ve kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka bir tarhiyat yapılmayacağı hükmüne, aynı fıkranın (ı) bendinde ise, matrah artırımında bulunan mükelleflerin yıllık gelir ve kurumlar vergisine mahsuben daha önce tevkif yoluyla ödemiş oldukları vergilerin iadesi ile ilgili taleplerine ilişkin inceleme ve tarhiyat hakkının saklı olduğu, 9. fıkrasında ise, 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin (b) fıkrasındaki “defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler”in, bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümlerinden yararlanamayacakları hükme bağlanmıştır.
6736 sayılı Kanun’un uygulanmasına dair usul ve esasları belirleyen ve 23.08.2016 tarih ve mükerrer 29810 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 1 seri numaralı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 6736 sayılı Kanun Genel Tebliğinin, “E- Matrah ve Vergi Artırımına İlişkin Ortak Hükümler” başlıklı bölümünde yer alan 6/f maddesinde, 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin (b) fıkrasındaki “defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler” hakkında, 6736 sayılı Kanunun yayımlandığı tarihten önce herhangi bir tespit yapılmış olması durumunda, bu kapsama giren mükelleflerin, Kanunun 5. maddesi hükmüne göre matrah ve vergi artırımından yararlanmalarının mümkün olmadığı, bu hükmün uygulanmasında, vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen raporlar ile yapılan tespitlerin dikkate alınacağı düzenlenmesine yer verilmiştir.
6736 sayılı Kanun’un yayımlanmasından önce düzenlenen … tarih ve … sayılı ve … tarih ve … sayılı Görüş ve Öneri Raporlarında davacı hakkında yer alan saptamalar sahte fatura düzenlendiğini gösterdiğinden davacının, söz konusu Kanun hükümlerinden yaralanamayacağı, dolayısyla yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin kabulü gerektiği oyuyla Daire Kararına katılmıyorum.