Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2019/4153 E.  ,  2022/4024 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/4153
Karar No : 2022/4024

TEMYİZ EDEN (DAVACI): …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu Tasfiye Halinde … Yem Sanayi Limited Şirketi’nden alınamayan 2010 ila 2014 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla ortak sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirket hakkında usulüne uygun şekilde yapılan takibatın sonuçsuz kaldığı, öte yandan, Mahkemelerince verilen ara kararına cevaben davalı idarece dosyaya sunulan belgelerden, dava konusu ödeme emirlerinin içeriğinde davacının 6552 sayılı Kanundan faydalanarak kendi hissesi oranında ödemiş olduğu vergi ve cezaların yer almadığı anlaşıldığından davacının hissesi oranında sorumlu tutulması suretiyle takibinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Kamu alacağının asıl borçlusu şirkete yapılan takibin kesinleşmediği, 6552 sayılı Kanun’dan faydalanmak suretiyle kendi hissesine düşen borçları ödediği, 04/04/2014 tarihinde hissesini devrederek bahsi geçen şirketten ayrıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ: Davalı idarece mahkeme ara kararına gönderilen cevabi yazı ile ödeme emri dayanağı borçların, asıl borçlu şirket hakkında yapılandırma tarihinden sonra düzenlenen … tarih ve …-…-…, … tarih ve …-…-…, … tarih ve …-…-… sayılı vergi inceleme raporlarına istinaden re’sen yapılan tarhiyata dayandığı bildirilmesine karşın bahsi geçen raporlarda yer almayan dönemlerin de ödeme emirlerinde yer aldığı görüldüğünden temyiz isteminin kabulü ile kararın bu yönden araştırılmak üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca … TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.