Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/4840 E. , 2022/3450 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/4840
Karar No : 2022/3450
TEMYİZ EDENLER :
1- (DAVACI)
… Nakliyat Lojistik İnşaat Sanayi ve Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av…
2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü
…
VEKİLİ : Av…
… Vergi Dairesi Başkanlığı Hukuk Bürosu
İSTEMİN KONUSU : … …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına yapılan kaydi envanter sonucu bir kısım satışlarını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2012 yılının Ekim – Aralık dönemi için re’sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Gecikme faizinin hesaplanabilmesi için geçici verginin zorunlu olarak ihbarnamede yer aldığı belirtildiğinden davanın bu yönden esasının incelenemeyeceği, dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasının üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2012 yılı için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan dava, … … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden değinilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı, 2012 yılına ilişkin olup 2013 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle geçici vergi yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
avacı tarafından, muavin defter kayıtlarında, yevmiye defterinde ve kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan rakamlar ile vergi inceleme raporunda yer alan kaydi envantere ilişkin tutarlarda farklılıklar olduğu, bu farklılığın nereden kaynaklandığına ilişkin bir açıklama yapılmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, tekerrüre ilişkin kanun maddesinin konuluş amacının aynı yıl içinde yapılan ve kesinleşen fiiller açısından bir istisna teşkil etmek için olmadığı, tekerrüre ilişkin sürelerin uygulama sınırını göstermeye yönelik olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.