Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/6521 E. , 2022/3710 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/6521
Karar No : 2022/3710
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı/…
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : …Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, … Uluslararası Nakliyat ve Sanayi Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2008 ve 2009 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, dava konusu kamu alacağıyla ilgili olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin, şirket tüzel kişiliğinin 2015 yılında sona ermesinden sonra 11/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alındığında tüzel kişiliği sona eren şirkete tebligat yapılmasının asıl borçlu hakkındaki takip yönünden eksiklikleri gidermeyeceğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacının, 17/01/2006 tarih ve 6472 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilerek asıl borçlu şirkete beş yılığına dışarıdan müdür olarak seçildiği, bu süre dolduktan sonra kanuni temsilcilik görevinin devam ettiği yolunda bir bilgi belge bulunmadığı, 2012 yılında 2008 yılı için yapılacak vergi incelemesi için 08/08/2012 tarihli defter ve belge isteme yazısının 2012 yılında şirketin temsilcisi olan …’ün ikamet adresinde 13/08/2012 tarihinde eşine tebliğ edildiği, kanuni süresinde defter ve belgelerin ibraz edilmemesi sonucu katma değer vergisi indirimlerinin reddi üzerine yapılan tarhiyata konu vergi ve cezaları şirketten alınamaması nedeniyle 2008 ve 2009 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, temsilcilerin bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi veya buna bağlı alacakların, kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı kurala bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacaklarının, 2008 yılına ait kanuni defter ve belge ibraz yazısının şirketin yeni kanuni temsilcisi …’ün eşine 13/08/2012 tarihinde tebliğ edilmesine karşın defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden kaynaklandığı olayda, söz konusu yazının tebliğ edildiği tarih itibarıyla kanuni temsilci sıfatı bulunmayan davacının, defter ve belge ibraz etmeme eyleminden kaynaklı kamu alacağından sorumlu tutulması mümkün olmadığından, ödeme emrinin yazılı gerekçeyle iptaline ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesi kararı sonucu itibarıyla hukuka uygun bulunmuştur.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Vergi Dava Dairesi kararına yöneltilen TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.