Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/7196 E. , 2022/3193 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/7196
Karar No : 2022/3193
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVACI) …
VEKİLİ : Av. …
2-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, muhtelif bankalar nezdindeki hesaplarını komisyon karşılığı kullandırmak suretiyle elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun esas alındığı inceleme raporu uyarınca 2013 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın tüm dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporundaki tespitler, banka hesabını kullandırması karşılığında komisyon geliri elde ettiğini somut bir şekilde ortaya koymadığından, yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporundaki tespitler, banka hesabını kullandırması karşılığında komisyon geliri elde ettiğini somut bir şekilde ortaya koyduğundan dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf istemi bu yönden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının tarhiyata ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra dava bu yönden reddedilmiştir.
İlgili dönemde mükellef olmayan davacının fiilen ve hukuken belge düzenleme imkanı bulunmadığından adına özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceğinden Vergi Mahkemesi kararının, özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf istemi ise belirtilen gerekçeyle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI : Davacı tarafından, işe girme umuduyla banka hesabını kullandırdığı, matrah farkının somut verilere dayanmadığı, kendisinin ücretli çalışan olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, davacının banka hesaplarını kullandırmak suretiyle komisyon geliri elde etmesine rağmen kayıt ve beyan dışı bıraktığı, bu hasılat için fatura düzenlemediğinin somut bir şekilde ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine,15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.