Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/1019 E. , 2022/3929 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/1019
Karar No : 2022/3929
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyularak verilen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılında yasal defterlerini incelemeye ibraz etmediği ve gerçeği yansıtmayan faturaları maliyet kayıtlarında muhasebeleştirdiğinden bahisle satış hasılatının yüzde beşinin kar olduğu kabul edilmek suretiyle 2009 yılı için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve aynı yılın Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 2009 yılı gelir vergisi beyannamesi ile aynı yılın Temmuz- Eylül dönemi geçici vergi beyannamesini kanuni süresinden sonra vermesi nedeniyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından kanuni süresinden sonra verilen 2009 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ve 2009 yılının Nisan-Haziran dönemi için re’sen salınan geçici vergi ile 608.650,20-TL matrah tutarından kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ile Temmuz-Eylül dönemi geçici vergisine ait vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, 2009 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait ihbarnamede geçici verginin aranmayacağının belirtildiği, tarhiyatın diğer kısmının ise hukuka uygun olduğu gerekçesiyle 2009 yılının Nisan-Haziran dönemi için re’sen salınan geçici vergi ve 608.650,20-TL matrah üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ile Temmuz-Eylül dönemi geçici vergisine ait vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı kaldırılmış, 2009 yılının Temmuz-Eylül dönemine ait geçici vergi yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, diğer kısımlar yönünden dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Defter ve belgelerini ibraz etmeyen ve dava dilekçesinde bu duruma ilişkin her hangi bir mücbir sebep ileri sürmeyen davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Mahkemesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 20/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.