Danıştay 3. Daire Başkanlığı         2020/1170 E.  ,  2021/1551 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/1170
Karar No : 2021/1551

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2009 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Toptan tiner ve madeni yağ ürünleri alım satımı işi ile iştigal eden davacının 2009 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucunda banka hesaplarına yapılan havaleler karşılığında fatura düzenlenmediği tespit edilen toplam 1.683.837,99 TL havale tutarının davacının katma değer vergisi dahil belgesiz satışlarının karşılığı olduğu değerlendirmesi yapılıp, katma değer vergisi hariç belgesiz satış tutarının 1.426.981,35 TL olduğu sonucuna varılarak, her ne kadar inceleme elemanınca davacının yıllık gelir vergisi beyannamesine ekli gelir tablosundan brüt karlılık oranı %2 olarak hesap edilmiş ise de, davacının defter, kayıt ve beyanlarının çok karışık olması ve ticari ve iktisadi icaplara uygun olmadığı görüşüyle söz konusu brüt karlılık oranı kabul edilmeyerek yerine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun emsal bedel ve emsal ücretin düzenlendiği 267. maddesinin ikinci sırasında belirlenen toptan satışlar için %5 oranının davacının brüt karlılık oranı olarak kabul edilmesinin yerinde olacağı görüşüyle inceleme elemanınca davacının belgesiz satış tutarı maliyetinin ( 1.426.981,35 TL : 1,05=) 1.359.029,86 TL olarak hesap edilerek ( 1.426.981,35 TL – 1.359.029,86 TL =) 67.951,49 TL matrah farkı üzerinden 21.998,81 TL gelir vergisinin 213 sayılı Kanun’un 30/4. maddesi uyarınca davacı adına re’sen tarh edildiği olayda, davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı açık olup adına re’sen tarhiyat yapılmasında, verginin süresinde tahakkuk ettirilmemesi nedeniyle vergi ziyaı cezası kesilmesi 213 sayılı Kanun’un 341. maddesinin gereği olduğundan kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Toptan tiner ve madeni yağ ürünleri alım satımı işi ile iştigal edildiği, defter ve belgelerinin incelenmesi ile alım ve satımlarının tamamının belgeli olduğunun anlaşılacağı, ödemelerin bir kısmının arkadaşlarından borç alarak gerçekleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : Toptan tiner ve madeni yağ ürünleri alım satımı işi ile iştigal eden davacı hakkında 2009 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporunda, banka hesaplarına 1.683.837,99-TL gibi yüksek tutarda yapılan havaleler karşılığında fatura düzenlenmediğinin tespit edildiği, devamlı şekilde davacıya yüksek tutarlarda havale yapan …, …, … adlı kişilerin havalelerin neden kaynaklandığının sorulması üzerine, davacının, mal sattığı firmaların para gönderirken kendi adlarını yazdıklarını, anılan kişilerden …’ın, mal alacağı zaman kendisine destek olmak amacıyla para gönderdiğini, … ile birlikte çalıştığını, keza … ile …’ün de birlikte çalıştığını, bu kişilerin firmalarının olmadığını, madeni yağ ve tiner sektöründe aracılık işi benzeri faaliyetleri olduğunu, herhangi bir mal alışı ve satışı yapmadıklarını, sadece ticari para desteği gördüğünü beyan ettiği, inceleme elemanınca davacının konuya ilişkin izahatının çelişkiler içermesinin kabul edilebilir bulunmaması nedeniyle, havale tutarının belgesiz satışların karşılığı olduğu kabul edilerek bulunan matrah farkı üzerinden tarhiyat yapıldığı anlaşılmaktadır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın davacının yıllık gelir vergisi beyannamesine ekli gelir tablosunda brüt karlılık oranı %2 olarak belirtildiğinden bu orana isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.
Toptan tiner ve madeni yağ ürünleri alım satımı işi ile iştigal eden davacı hakkında 2009 yılı işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporunda davacının hesap ve işlemleri üzerinde yapılan kaydi envanter çalışması sonucunda olumsuz bir durumun tespit edilmediği, inceleme elemanınca 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 267. maddesinde düzenlenen gerçek bedeli olmayan veya bilinmeyen veyahut doğru olarak tespit edilemeyen bir malın değerleme günündeki değerini tespitine yönelik olan maliyet bedeli esasına göre satışların maliyetine %5 brüt karlılık oranı uygulanarak matrahın bulunmasının davacının iştigal ettiği sektörün karlılık oranı araştırılarak somut tespit yapılmaksızın belirlenmesi nedeniyle vergilendirmede gerçek durumun ortaya çıkarılması ilkesine uygun düşmediğinden, yapılan tarhiyatın %2 brüt karlılık oranını aşan kısmında hukuka uygunluk bulunmamıştır.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kısmen reddine,
2…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının; tarhiyatın, %2 brüt karlılık oranına isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4.Kararın; tarhiyatın, %2 brüt karlılık oranını aşan kısmı yönünden reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
6.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
7.Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine,
8.2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 23/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.