Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/3289 E. , 2022/4358 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/3289
Karar No : 2022/4358
TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2012 ve 2013 yıllarında araç alım ve satımı faaliyetinde bulunduğundan bahisle 13/01/2012 tarihinden itibaren tesis edilen mükellefiyetin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı nezdinde düzenlenen 16/06/2014 tarihli yoklama fişi ve araç bilgileri sorgulamasından, 2012 yılında alınan sekiz adet araçtan yedi tanesinin aynı yıl, bir tanesinin 2013 yılında satıldığı, 2013 yılında satın alınan beş adet araçtan dört tanesinin aynı yıl satıldığı, bir tanesinin ise kendisi tarafından kullanıldığının tespit edildiği olayda, söz konusu faaliyetin devamlılık arz ettiği dikkate alındığında, adına mükellefiyet tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 31/12/2013 tarihi itibariyle mükellefiyeti re’sen terkin ettirilmesine karşın Mahkemece bu hususun dikkate alınmadığı, geçmişe yönelik mükellefiyet tesis edilemeyeceği, araç alım ve satımının ticari faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, alınan araçların beğenilmediği için satıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyiz istemine konu Vergi Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca … TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.