Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/3462 E. , 2022/5148 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/3462
Karar No : 2022/5148
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU :Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının, yurt dışında yerleşik kızı …’nun … Bilgi Teknolojileri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine ait internet sitesi aracılığıyla yaptığı satışlardan elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle kanuni temsilci sıfatıyla adına 2011 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve aynı yılın tüm dönemleri için salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının kızı …’nun … Bilgi Teknolojileri Sanayi Ticaret Anonim Şirketi’ne ait … web adresinde satış yaptığı ve gelir elde ettiği halde mükellefiyet tesis ettirmediği ve ilgili dönemlere ilişkin beyannamelerini vermediğinin açık olduğu, satış bedellerinin davacı ile kızı … adına açılan hesaplara aktarıldığı, … tarafından internetten satışı yapılan emtianın satış hasılatı üzerinden belirtilen firmaya %10 oranında komisyon ödendiğinin tespit edildiği, …’nun beyanları da dikkate alınmak suretiyle matrah hesabında %10 karlılık oranının esas alındığı, öte yandan, ekonomik ve teknik icaplara uygun somut belgelere dayalı bir iddianın da davacı tarafından ileri sürülemediği de dikkate alındığında, yapılan faaliyetin ticari faaliyet kapsamında olduğu sonucuna varılmakla birlikte gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesine göre satış hasılatından ödenen komisyon gideri düşülmeksizin matrah belirlendiği anlaşıldığından bulunan matrah farkının ve buna dayalı vergilendirmenin komisyon giderine isabet kısmının hukuka uygun düşmediği, diğer kısmında ise hukuka aykırılık görülmediği, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, somut bir tespit olmaksızın 213 sayılı Kanun’un 353.maddesinin 1.bendine göre ceza kesilemeyeceği, mükellefiyet kaydı bulunmadığından beyanname vermesi mümkün olmayan davacının beyanname vermediğinden bahisle geçmişe dönük mükellefiyet tesis edilerek aynı Kanunun mükerrer 355.maddesi uyarınca ceza kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası azaltılmış, geçici vergi ile özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Satış hasılatı üzerinden maliyet bedeli hesaplanarak bulunan matrah farkı esas alınarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gibi belge düzenlemediği sabit olan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının da hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve Vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri değinilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Mahkemesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 05/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.