Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/3563 E. , 2022/4906 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/3563
Karar No : 2022/4906
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının davalı idarece temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle sonraki yıla devreden katma değer vergisinin olmadığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2017 Ocak ila Temmuz dönemleri için re’sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava dilekçesinde 2016 yılına ait yasal defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilebileceği beyan edildiğinden, Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davacı tarafından dosyaya sunulan yasal defter ve belgelerin davalı idareye gönderilmesi sonucunda tanzim edilen … tarih ve … sayılı Görüş ve Öneri Raporunda, davacının 2016 yılının Eylül ve Ekim dönemlerinde hakkında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda tespitler bulunan … Elektrik Malzemeleri İnşaat Turizm Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’ne ait faturaları kayıtlarına yansıttığı, bu faturalara konu indirimlerin reddedilmesi sonucu 2017 yılına devreden indirilebilecek katma değer vergisinin 5.805,01 TL olarak dikkate alınması gerektiği ve buna dayanılarak 2017 yılına ait beyan tablosunun yeniden oluşturulması neticesinde, Ocak döneminde ödenecek verginin çıkmadığı, Şubat döneminde 4.670,99 TL tutarında ödenecek verginin hesaplandığı, Mart ila Temmuz dönemlerinde ise davaya konu tutar kadarıyla ödenecek verginin çıktığının tespit edildiğinin belirtildiği sözü edilen şirket hakkındaki saptamalardan düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığı dolayısıyla bu faturalara konu indirimlerin reddedilmesi sonucu 2017 yılına devreden indirilebilecek katma değer vergisinin raporda belirtilen tutara indirilmesinin ve buna bağlı olarak 2017 yılının Şubat ila Temmuz dönemleri için bulunan ödenecek vergi tutarları ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı, 2011 yılının Ocak dönemi için kesilen ve 14/11/2016 tarihinde tebliğ edilmek suretiyle kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle tarhiyatın, 2017 yılının Ocak dönemine ilişkin kısmı kaldırılmış, Şubat dönemine ilişkin kısmı azaltılmış, Mart ila Temmuz dönemlerine ilişkin kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … ‘IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.