Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/1616 E. , 2022/4025 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/1616
Karar No : 2022/4025
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
2- (DAVACI) … İnşaat Taahhüt Emlak Dekorasyon Otomotiv İthalat İhracat ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine 2011 yılının Ocak dönemi için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı, … hakkındaki saptamalardan, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiş ve davacıdan maktu harç alınmasına hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun (3) sayılı Tarifesi uyarınca nispi karar harcına hükmedilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bu yönden bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, haklarında herhangi bir yoklama, inceleme ve tespit olmaksızın, vergi incelemesi yapılmış gibi Mahkemece vergi tekniği raporundan hareketle karar verilmesinin Mahkemenin yerindelik denetimi yapması anlamına geldiği, dolayısıyla Anayasanın 125. maddesini açıkça ihlal ettiği, idarenin zorlayıcı yazısı üzerine katma değer vergisi beyannamesinin düzeltmeye konu edilerek fark bir vergi verilmesi ve aynı vergi tutarı üzerinde faiz ve ceza ile karşı karşıya kalınabileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Mahkemesi kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun “Temyiz İncelemesi Üzerine Verilecek Kararlar” başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştay’ın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 2588 sayılı Kanun’un 6. maddesiyle değişen 54. maddesinde, vergi yargısı harçlarının (3) sayılı Tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nispi esas üzerinden; işlemin nevi ve mahiyetine göre maktu esas üzerinden alınacağı kurala bağlanmış, (3) sayılı Tarifede, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezalara ilişkin uyuşmazlıklardan dolayı vergi mahkemelerinde, bölge idare mahkemelerinde ve Danıştay’da açılan davalarda alınacak başvuru harcı, nispi harçlar, maktu harçlar ve suret harçları düzenlenmiştir. Anılan tarifenin “Nispi Harçlar” başlıklı ikinci kısmında, vergi mahkemesi ile bölge idare mahkemesi kararlarında, tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değer üzerinden ilgili Tebliğde belirlenen tutardan az olmamak üzere nispi harca hükmedileceği; “Maktu Harçlar” başlıklı üçüncü kısmında ise, yukarıdaki pozisyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili açılan davalarda maktu harca hükmedileceği belirtilmiştir.
Değinilen yasal düzenlemeler uyarınca, davanın reddi üzerine, tahakkuk eden vergi için maktu karar harcına hükmedilmesi gerekmekle birlikte davanın konusunun hem tahakkuk eden vergi hem de kesilen vergi ziyaı cezası olduğu uyuşmazlıkta vergi ziyaı cezasının da karar altına alındığı gözönünde bulundurulduğunda, söz konusu ceza üzerinden nispi karar harcına hükmedilmesi gerektiğinden ve olayda hesaplanacak nispi karar harcı tutarı da maktu harçtan yüksek olduğundan Vergi Mahkemesince hükmedilen karar harcının, vergi ziyaı cezası tutarı üzerinden hesaplanan “nispi karar harcı” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu Vergi Mahkemesi kararının; davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3.Kararın; yargılama giderlerine ilişkin 4. sırasındaki hüküm fıkrasının ise “davacıdan, karara bağlanan vergi ziyaı cezası tutarı üzerinden binde 4,55 oranında hesaplanacak nispi karar harcının alınmasına” şeklinde DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4.2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 25/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.