Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2022/600 E. , 2022/5174 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/600
Karar No : 2022/5174
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Gübre ve Hayvancılık Sanayi Anonim Şirketi
İSTEMİN KONUSU :Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmaksızın ilk kararda ısrar edilerek verilen ve Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca temyiz istemi ısrar hükmü yönünden reddedilen … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca Şubat, Mayıs Haziran, Eylül, Ekim ve Kasım 2012 dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, gerçek bir ticari faaliyeti olmayan firmadan mal alımı iddiası ile belge kullanması basiretli bir tacir davranışı içinde değerlendirilemeyeceği gibi, söz konusu belgelerin gerçek mal alımı karşılığı hazırlanan belgeler olabileceği yönündeki iddialara da itibar edilemeyeceği, gelir ve gider durumu ile karlılık oranı, bir önceki yıldan devreden katma değer vergisi tutarı gibi veriler göz önüne alınarak muhasebe hilesi kapsamında fatura kullanıldığı sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği, alımlarının sahte fatura ile belgelendirilmesinin özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren eylemler arasında yer almadığı gibi hesap dönemi kapanmasından sonra özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin kullandığı faturaların sahte olup olmadığının, faturaları düzenleyen … İthalat İhracat ve Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile … Petrol Ürünleri Gıda Yakacak Nakliye ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki ve dosyadaki diğer tespitlerin değerlendirilmesi suretiyle ortaya konulması ve söz konusu firmalardan alınan faturaların davacı tarafından indirim konusu yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra karar verilmesi gerektiği, davacının kayıtlarına aldığı uyuşmazlık konusu faturaların düzenleyicisi olan şirketler hakkındaki saptamalar, tanzim ettikleri faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, harcamaların sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Kanun’un 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen özel usulsüzlük cezasının maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği hususu somut bir şekilde saptandığından adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Dava Dairesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.