Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2018/498 E. , 2022/5277 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/498
Karar No : 2022/5277
TEMYİZ EDEN TARAFLAR :
1- … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….
2- …Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, hakkında düzenlenen Vergi İnceleme Raporuna dayanılarak, ilgili dönemde şirketin bazı satışlarını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re’sen tarh edilen 2012 yılı için kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezası ile 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E…, K:… sayılı kararda; davacı adına düzenlenen Vergi İnceleme Raporunun incelenmesinden, bir kısım satışlara ilişkin tahsilatların ortakların banka hesabından ve bir ortağın eşinin banka hesabı üzerinden yapıldığı, bu hususa ilişkin kayıtların mükellef kurumun temsilcisi tarafından kabul edildiği, hesaplardaki kimi işlemlerin ve kayıtların yasal defterlere geçirilmemiş bulunduğunun dosyada mevcut belge ve bilgilerle sabit olduğu hususları dikkate alındığında dava konusu vergi zıyaı cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı bakımından ise, tekerrür hükümleri uygulanmasının dayanağının davalı idare tarafından ortaya konulamadığından hukuka uyarlılık bulunmadığı, 213 sayılı Kanun’un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası bakımından, alıcı ve satıcı nezdinde yapılmış tespit mevcut olmadığı, cezai yaptırıma bağlanmış olan fiilin tüm unsurları ile oluştuğunu söylemeye olanak bulunmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : Davalı idare tarafından, kararın kabule ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : Davacı tarafından, incelemenin yetersiz olduğu, fiili ve kaydi envanter incelemesi yapılarak ticari ilişkilerin ortaya konulması, ayrıca karşıt tespitlerin yapılması bir kısım çek ve senetlerin haricinde tahsilatların yasal defter ve belgelere intikal ettirildiği belirtilerek kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.