Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2018/7980 E.  ,  2022/4283 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/7980
Karar No : 2022/4283

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Emlak Kiralama Peyzaj Turizm Danışmanlık Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle re’sen tarh edilen 2012/4,5,6,7,8,9,10,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mük. 355/1-1 ve 353. maddelerine istinaden 2012/1-12 dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı anlaşıldığından adı geçen mükellef tarafından düzenlenen faturalar nedeniyle tarh edilen cezalı vergilerde ve tevsik zorunluluğu tutarının da 332 sıra nolu VUK Genel Tebliğinde 8.000,00-TL olarak belirlendiği, davacının vergi inceleme raporunda yer alan tespitin aksine tevsik edici bir belgeyi dosyaya sunamadığı gerekçesiyle mük. 355/1-1 uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık, somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf istemine konu kararın, davanın kabule ilişkin hükmü ile cezalı tarhiyatlar yönünden reddine ilişkin hükmünün usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi-belgeler kapsamında, ortada, kararın söz konusu kısmının kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı, davacının 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mük. 355/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin istinaf istemi yönünden, olayda, davacı şirketin 2012 takvim yılına ilişkin 8.000,00-TL tutarını aşan muhtelif ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik edemediğinden bahisle dava konusu özel usulsüzlük cezasının kesildiği anlaşılmakta ise de; anılan Mahkeme kararı ile davacının 2012 yılında sahte belge düzenlemekten hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleften yaptığı alımların gerçek bir alıma ilişkin olmadığı, dolayısıyla sahte fatura kullandığı gerekçesiyle cezalı tarhiyatlar yönünden davanın reddine karar verdiği dikkate alındığında, davacı şirket adına, gerçek bir alıma ilişkin olmayan ödemelerle ilgili tevsik zorunluluğuna aykırı davranıldığından bahisle kesilen cezada hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen reddine, kararın davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:
… K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.