Danıştay Kararı 4. Daire 2018/9236 E. 2022/7139 K. 29.11.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2018/9236 E.  ,  2022/7139 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2018/9236
Karar No : 2022/7139

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … İnşaat Taahhüt Yapı Malzemeleri Hırdavat Gıda İthalat İhracat Pazarlama Sanayi Ticaret Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2011 yılında sahte fatura kullandığı ve 2010/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi bulunmadığından bahisle hakkında düzenlenen Vergi İnceleme Raporuna dayanılarak 2011/1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12. dönemleri için vergi ziyaı cezalı, 2011/4. dönemi içinse vergi ziyaı cezası kesilmeksizin re’sen salınan katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 2011 döneminde davacıya fatura düzenleyen Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün mükellefleri olan … Elektrik Elektronik İnş.Taah. Makine ve Malz. Üretim Ltd. Şti. ve … Elek. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, söz konusu mükelleflerin eleştiri konusu faturaları düzenledikleri dönemlerde faaliyetlerinin bulunmadığını ve uyuşmazlık konusu faturaların gerçek emtia alım satımı karşılığında olmayan sahte belgeler olduğunu ortaya koyan yeterli tespitlere yer verilmemiş olduğu, adı geçen mükelleflerden alınan faturaların sahte kabul edilmesi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatın, sözü edilen faturalara isabet eden bölümünde hukuka uyarlık görülmediği, dava konusu tarhiyatın, 2010/Aralık döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi bulunmadığına ilişkin bölümüne isabet eden kısmı bakımından ise, davacı şirket adına 2010/6, 8 ve 12. dönemleri için re’sen tarh edilen cezalı katma değer vergilerine karşı açılan davada, Mahkemelerinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararıyla tarhiyatların kaldırılmasına karar verildiği, davalı idarece istinaf talebinde bulunulması üzerine … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile, 2010 yılına ait vergilendirme işlemlerinin tarh zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, anılan kararın sonucu itibariyle hukuka uygun görülerek gerekçeli olarak ve kesin olmak üzere onandığı, bu nedenle tarhiyatın sözü edilen bölümüne isabet eden kısmında da hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı tarafça sahte fatura kullanılmadığının ispat edilemediği indirim konusu ettiği faturaları düzenleyen alt mükellefler hakkında sahte fatura düzenledikleri yolunda vergi tekniği raporu bulunduğu, yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.