Danıştay Kararı 4. Daire 2019/1378 E. 2022/7699 K. 08.12.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/1378 E.  ,  2022/7699 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/1378
Karar No : 2022/7699

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem:Davacı tarafından, vergi borçlarının tahsili amacıyla gayrimenkulüne tesis edilen haciz işlemi nedeniyle, 9.000.000,00 TL manevi tazminat verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu tazminat talebinin, davacının manevi zararlarının karşılığı olarak istendiği, ancak davacının ileri sürdüğü ve bundan manevi olarak zarar gördüğünü iddia ettiği “haciz konulan evini satamaması” durumu, ancak maddi zararına ilişkin olabileceğinden ve maddi zararın olup olmadığı hususundaki değerlendirme ile alakalı bulunduğundan, davacının dava konusu manevi tazminat talebinin içeriğiyle bağdaşmadığı, ayrıca, davacının taşınmazına konulan haczin, Mahkemelerince kaldırılmış olması ve işlemin hukuka aykırılığının ve davacının haklılığının Mahkeme ilâmı ile subuta ermiş olmasının davacının manevi olarak tatmini için yeterli olduğu ve “manevi tazminat” taleplerinin kişilerce bir zenginleşme aracı olarak kabul edilemeyeceği genel kuralı da hukukun açık ilkelerinden olduğundan, dava konusu manevi zararın tazminine karar verilmesi istemi hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından kararın hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 08/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.