Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/2387 E. , 2022/9378 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/2387
Karar No : 2022/9378
TEMYİZ EDEN TARAFLAR:
1- … Tasarım Organizasyon İnşaat Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem : Davacı adına, 2012/08,09,10,11,12 dönemlerine ilişkin olarak resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun’un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin ilgili dönemde mal alımında bulunduğu Galata Vergi Dairesi mükellefi … ve … hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde vergi tekniği raporları bulunduğundan bahisle bu mükelleflerden olan alışlarına ilişkin davacı şirket adına dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının yapıldığı ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca özel usulsüzlük cezasının kesildiği, anılan firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda belirtilen hususlar değerlendirildiğinde, bu mükelleflerin düzenlediği faturaların gerçek bir mal ve hizmet teslimine dayanmadığı, münhasıran sahte fatura ticareti ile iştigal ettikleri, sahte olduğu tespit edilen faturalar muhteviyatı katma değer vergileri indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yapılan tek kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Yasal defter ve belgelerde bir eksiklik, karışıklık veya anlaşılmaz bir kayıt düzeni olmadığı bu nedenle resen takdir nedeni bulunmadığı, faaliyet gösterdiği konuda yaptığı alımların yapılmaması halinde faaliyetine devam edemeyeceği, alt firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının, vergi mahremiyeti öne sürülerek taraflarına verilmediği, ödemelerin banka üzerinden yapıldığı hususunun dikkate alınmadığı, idarenin kendi düzenlediği vergi tekniği raporlarının dosyada delil olarak kullanılamayacağı ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bu yönden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.