Danıştay Kararı 4. Daire 2019/3473 E. 2022/5666 K. 17.10.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/3473 E.  ,  2022/5666 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3473
Karar No : 2022/5666

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Polisaj Malzemeleri Hırdavat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılı için “ödenmeyen geçici verginin kurumlar vergisinden mahsubundan kaynaklanan vergi farkı ve cezası” açıklaması ile dayanağı “diğer” olarak gösterilerek yapılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının
kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı adına “ödenmeyen geçici verginin kurumlar vergisinden mahsubundan kaynaklanan vergi farkı ve cezası” açıklaması ile dayanağı “diğer” olarak gösterilerek uyuşmazlık konusu dönem için re’sen kurumlar vergisi tarh edilip vergi ziyaı cezası kesildiği, Mahkemelerinin ara kararı ile davalı idareden “diğer” olarak belirtilen husus hakkında açıklama yapılması istenilmesine rağmen bu hususta yeterli ve geçerli bir açıklamanın sunulmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 30. maddesine göre re’sen vergi tarhiyatı yapılabilmesi için öncelikle re’sen takdir nedeninin mevcut olması ve bu nedenle birlikte vergi inceleme raporu veya takdir komisyonu kararına istinaden vergi tarhiyatı yapılması gerektiğinden, davacı şirket adına uyuşmazlık konusu dönem için re’sen yapılan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava kabul edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacı hakkında yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
213 sayılı Vergi Usul Kanunun “Re’sen Vergi Tarhı” başlıklı 30. maddesinde, re’sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden; davacı şirketin ilgili dönem kurumlar vergisi beyannamesinin “mahsup edilecek vergiler” bölümünde mahsup edilecek geçici vergi tutarının 877.762,40 TL olduğu, davalı idarece sunulan, aynı yıla ilişkin davacıya ait “Tahakkuk Tahsilat Ödeme Durumu Listesinde” tahsil edilen geçici vergi tutarının ise 702.304,85 TL olduğu görülmektedir.
Davalı idarece yapılan tarhiyatın, herhangi bir vergi incelemesi, ya da takdir komisyonu kararına dayanmamakla birlikte, beyannamede beyan edilen geçici vergi tutarı ve davacıdan tahsil edilen tutar arasındaki farktan kaynaklandığının anlaşılması sebebiyle söz konusu tutarın davacıdan tahsili için yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediğinden, Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk bulunmamıştır.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Üye …’nin karşı oyu ve oyçokluğuyla BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 17/10/2022 tarihinde karar verildi.

(X) KARŞI OY :
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.