Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/3517 E.  ,  2022/5552 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3517
Karar No : 2022/5552

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av….

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi… Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca yapımını üstlendiği inşaat işinden elde ettiği geliri eksik beyan ettiği ileri sürülerek takdir komisyonu kararlarına istinaden tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2011 yılı gelir vergisi ve 2011/10-12 dönemi geçici vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İ
lk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… K:… sayılı kararda; bir kişinin kat edinme karşılığında arsasını müteahhide vermesi ve inşa edilen binadan kat sahibi olması, hukuki açıdan bir çok işlemi içeren ve arsanın değerlendirilmesi amacına yönelik, Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanmasını da gerektiren, tamamen kendine özgü bir hukuki muamele olarak nitelendirilebileceğinden, davacının arsa sahiplerine teslim ettiği konut ve iş yerlerine ilişkin işlemin katma değer vergisine tabi olmadığı sonucuna ulaşılmakta olup davacının kendisine kalan konut ve işyerlerini satın alan kişiler nezdinde bir araştırma ve inceleme yapılmaksızın, davacının satışını yaptığı bağımsız bölümlerin (konut ve işyeri) satış tutarlarının emsal bedelin altında olduğu gerekçesiyle emsal bedeline, %20 kar oranı uygulandığı belirtilmişse de, %25 kâr oranının uygulanması suretiyle bulunan dönem matrahı üzerinden davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının bir kısım gayrimenkul satışı gerçekleştirdiği, ancak bu gayrimenkul satışları için arsanın maliyetinin düşük gösterilmesi nedeniyle vergi kaybına sebebiyet verdiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.