Danıştay Kararı 4. Daire 2019/3947 E. 2022/5069 K. 22.09.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/3947 E.  ,  2022/5069 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3947
Karar No : 2022/5069

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Bilişim Sistemleri İnşaat Elektrik Elektronik Organizasyon İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … sayılı …sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E: …, K: … sayılı kararda; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda yer alan maktu hadler ile asgari ve azami miktarların yeniden düzenlenemesine ilişkin 411 Sıra Nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde 213 sayılı Kanunun 104. maddesinde vergi dairesinin bulunduğu yerde yayımlanan bir veya daha fazla gazetede ilan yapılmasına ilişkin 2012 yılında uygulanacak sınır 1.700-170.000 TL olarak belirlenmiş olup ödeme emri içeriği ihbarnamelerin miktarları bu sınırlar içerisinde kaldığından mahalli gazetede ilanının yapılması ve ilan yazısının mükellefin son ikametgah adresi muhtarlığına tebliğinin gerektiği, ancak gazete ilanı ve muhtarlık tebligatının ara kararlara rağmen davalı idarece sunulmamış olup dava konusu ödeme emri içeriği amme alacağının şirket hakkında kesinleştirilip kesinleştirilmediği saptanamadığından ve söz konusu durum idare tarafından da ispat edilemediğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının adresine gidildiği, adresin kapalı, boş olduğunun tespit edildiğinden ilanen tebliğ yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.