Danıştay Kararı 4. Daire 2019/3970 E. 2022/5738 K. 18.10.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/3970 E.  ,  2022/5738 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/3970
Karar No : 2022/5738

TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Bakanlığı /ANKARA … Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2014 ve 2015 yılı gelir vergisi, 2014/04-06, 07-09, 10-12, 2015/4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergilerin matrah artırımında bulunduğundan bahisle kaldırılması istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine dair … gün ve … sayılı işlemin; kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında 6736 sayılı Kanunun yayım tarihinden önce hakkında tanzim olunan VTR ile sahte belge düzenlediğine dair tespit bulunduğundan bahisle, anılan Kanuna istinaden matrah artımının kabul edilmemesine dair işlemin vergilendirme hatası içerdiği iddia edildiğine göre, uyuşmazlığın çözümünün, davacının sahte belge düzenleyip düzenlemediğinin incelenmesi gerektiği, bu anlamda adına yapılan cezalı tarhiyatların hukuka uygun olup olmadığı ve nihayet sahte belge düzenlediğinden bahisle matrah artırımlarının kabul edilmemesine dair tesis edilen işlemin, anılan Kanun ile bu Kanuna istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan ve 23/08/2016 tarihli ve 29810 sayılı (mükerrer) Resmi Gazete’de yayımlanan Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin 6736 sayılı Kanun Genel Tebliği’nde öngörülen şartları sağlayıp sağlamadığının belirlenmesine bağlı bulunduğu, şu halde; davacı tarafından öne sürülen iddiaların anılan Yasa hükümlerinin uygulanmasında açık vergi hatası yapıldığını gösterir nitelikte olmadığı, dolayısıyla uyuşmazlığın çözümü anılan düzenlemelerin yorumlanmasını gerektirdiğinden; davada ileri sürülen hatanın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerinin aradığı anlamda vergi hatası olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, ilgili yıllara ait defter ve belgelerin istenmesi halinde Mahkemeye ibraz edeceklerinin belirtilmesine rağmen bu hususun karşılanmadığı, 6736 sayılı yasanın matrah arttırma hükmün yararlanmalarının engellendiği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.