Danıştay Kararı 4. Daire 2019/4289 E. 2022/5040 K. 21.09.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/4289 E.  ,  2022/5040 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/4289
Karar No : 2022/5040

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Matbaa Mürekkepleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin ithal ettiği ürünlere ilişkin fiyat indirimi yapılması üzerine alınan credit note (alacak dekontları) üzerinden hesaplanarak beyan edilen katma değer vergisinin ilgili dönemde (2014) sehven indirim konusu yapılmadığından bahisle 23/12/2015 tarihinde geçmiş döneme ait beyannamenin düzeltilmesi akabinde hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca devreden katma değer vergisinin azaltılması ve iade talebinin reddi işleminin iptali ve fazladan ödenen 214.324,09 TL katma değer vergisi tutarının tecil faizi ile iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarece indirim hakkının vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılı aşılmamak şartıyla vesikaların kanuni defterlere kaydedildiği vergilendirme döneminde kullanılabileceği ve davanın reddinin gerektiği savunulmuş ise de, vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılında ilgili vesikaların kanuni defterlerine kaydedildiğinin ispatlanması şartıyla vesikalarda gösterilen katma değer vergilerinin düzeltme beyannamesiyle indirim konusu yapılması mümkün olup, ancak yasal defterlere süresi içinde kaydedilmemiş olması halinde, takvim yılının aşılmış olması nedeniyle, ilgili vesikalarda gösterilen katma değer vergilerinin düzeltme beyannamesiyle indirim konusu yapılamayacağı; dava konusu olayda, vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılında, belgelerin kanuni defterlerine kaydedildiği görülmekle söz konusu belgelerde gösterilen katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmemesi suretiyle, davacının 2014/1 ilâ 12 dönemleri katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile devreden katma değer vergisinin azaltılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı ve ödenen 214.324,09 TL’nin davacıya yasal faizi ile iadesi gerektiği, fazlaya ilişkin talebinin reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı şirketin ilgili 2014 yılında credit note belgesine istinaden KDV tutarı kadar KDV matrahına ekleme yaptığı; ancak indirim hakkı olmasına rağmen indirilecek KDV olarak beyan etmediği, 23/12/2015 tarihinde düzeltme beyannamesi ile indirilecek KDV tutarını artırdığı, KDV Kanunu’nun 29/3 maddesi gereğince indirim hakkının vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılı aşılmamak şartıyla kullanılabileceği, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.