Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/5942 E. , 2022/5885 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/5942
Karar No : 2022/5885
TEMYİZ EDEN TARAFLAR: 1) … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
2) … Tekstil Sanayi İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem : Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden tekerrür hükümleri de uygulanarak arttırılan üç kat vergi ziyaı cezalı 2016/2,3,4,5,6,7,8,10,11 dönemleri için resen tarh edilen katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; … Kumaşçılık Sanayi ve Dış Ticaret Ltd.Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu, … Boya Apre Baskı Tekstil İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporu, … Tekstil Konfeksiyon ve Otomotiv Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen … tarih … sayılı vergi tekniği raporu, … Tekstil San.Tic.Ltd.Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerden alınan faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayandığı ve dolayısıyla faturalarda yazılı katma değer vergisi tutarlarının Hazineye intikal ettiğinin kabulünün hukuken mümkün bulunmadığı, bu nedenle bu faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indiriminin kabul edilmemesi suretiyle yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği, dava konusu dönemlere ilişkin vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarına gelince tekerrüre konu vergi ziyaı cezalarına uygulanan tekerrürün dayanağının 2015/10-12 dönemine ilişkin olarak 02/05/2016 tarihinde tebliğ edilen vergi ceza ihbarnamesi olduğu, dolayısıyla kesinleşen bu vergiye dayanılarak ancak 2017 yılı ve sonrasında kesilecek vergi ziyaı cezaları için tekerrür uygulanabileceğinden, bu haliyle 213 sayılı Kanun’un 339. maddesinde belirtilen şartların olayda gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Davalı idare tarafından yapılan işlemlerin yerinde olduğu, kararın aleyhe kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Davacı tarafından faturaların sahte olduğuna dair somut hiçbir tespit yapılmadığı, kararın aleyhe kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 25/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.