Danıştay Kararı 4. Daire 2019/6889 E. 2022/4965 K. 21.09.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/6889 E.  ,  2022/4965 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/6889
Karar No : 2022/4965

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına … Altyapı Çevre A.Ş.’nin vergi borçları için kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının şirket yönetim kurulu başkanı olarak görev yaptığı döneme ilişkin olarak şirket borçlarından dolayı sorumlu tutulabileceği, dava konusu ödeme emri içeriği 2014/12, 2015/01, 09, 10 dönemlerine ait katma değer vergileri ile 2014/10-12 dönemine ilişkin geçici vergi tarhiyatlarının dayanağının 22/08/2016 tarihli vergi inceleme raporları olduğu, bu raporlar uyarınca transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı fiili nedeniyle davacının kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulmasının mümkün olduğu, şirket adına usulüne uygun bir şekilde düzenlenerek tebliğ edilen ödeme emrini müteakiben borcun vadesinde ödenmemesi nedeniyle, yapılan mal varlığı araştırması neticesinde şirket adına kayıtlı 2 aracın tespit edildiği, ancak araçlardan birinin 2006 model, diğerinin 2007 model olduğu ve şirketin 4.586.835,20 TL tutarındaki toplam borcu dikkate alındığında bu araçların kamu alacağını karşılamayacağının açık olduğu görülmüş, bu durumda, asıl borçlu şirketten tahsil olanağı kalmayan kesinleşmiş kamu alacağının tahsili için davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, asıl amme borçlusu şirkete yönelik cebri takip işlemlerinin tamamlanmadığı, şirket üzerine kayıtlı olan iki adet aracın satışının yapılmadığı gerekçeleriyle dava konusu ödeme emrinin usul ve hukuka aykırı olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.