Danıştay Kararı 4. Daire 2019/803 E. 2022/5447 K. 10.10.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/803 E.  ,  2022/5447 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/803
Karar No : 2022/5447

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Altyapı İnşaat Limited Şirketi

İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının, …. İnşaat Sanayi Turz. ve Tic. Ltd. Şti.’den aldığı hakediş bedeline ilişkin faturanın, elektronik ortamda düzenlenmesi gerekirken kağıt ortamında düzenlendiği gerekçesiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti… Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E…, K:… sayılı kararda; dava konusu cezaların dayanağı olan Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesinde; verilmesi icabeden faturaların düzenlenmemesi fiiline özel usulsüzlük cezası kesileceğinin belirtildiği, madde metninde özel usulsüzlük cezası kesildiği dönemde elektronik fatura yerine kağıt fatura düzenlenmesi halinde bu faturaların hiç düzenlenmemiş kabul edilerek ceza kesileceğine ilişkin herhangi bir düzenleme olmadığı, bahse konu madde uyarınca ceza kesilebilmesinin, faturanın hiç düzenlenmemiş olmasına veya içeriğinin eksik yahut hatalı olmasına bağlı olduğu, verilmeyen veya alınmayan bir faturanın varlığından söz edilemeyeceğinden, kesilen dava konusu özel usulsüzlük cezasında yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi…. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E.., K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.