Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/8908 E.  ,  2022/6375 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/8908
Karar No : 2022/6375

TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- …
VEKİLİ : Av. …
2- … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU :… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem : Davacı tarafından, 6736 sayılı Kanun’un 5. maddesinde düzenlenen matrah ve vergi artırımına dair hükümlerden yararlanarak 2011 ila 2015 yıllarına ait gelir vergisine ilişkin olarak matrah artırımının belirlenen asgari tutarlar esas alınması nedeniyle eksik beyan edildiğinden bahisle ikmalen yapılan tahakkukun iptali ve tahsil edilen 355.282,43 TL’nin faizi ile birlikte iade edilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından, 2011 ila 2015 yıllarında verilen gelir vergisi beyannamelerinde matrah beyan edildiği halde 1 Seri Nolu 6736 sayılı Kanun Genel Tebliğinde yer alan açıklamalar çerçevesinde ticari ve ziraı kazancı işletme hesabına esasına göre tespit edilen gelir vergisi mükellefleri için belirlenen asgari matrahlar esas alınarak matrah artırımında bulunduğu olayda, davacının 6736 sayılı Kanun’un 5/1-a maddesi uyarınca yıllık gelir vergisi beyannamelerinde bildirdiği vergi matrahlarını her yıl için belirlenen oranlardan az olmamak üzere artırması gerektiğinden yapılan ek tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından yıllar itibariyle süresinde verilmiş gelir vergisi beyannamelerinde beyan edilen matrahların, 6736 sayılı Kanun’un 5/1-b maddesinde yer alan düzenleme esas alınarak belirlenen oranlarından az olmamak üzere artırılması gerektiğinden kararın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, 07/05/2019 tarihli ara kararına verilen cevabın incelenmesinden davacının yıllık beyannamelerini kanuni süresinde verdiği ve tahakkuk eden vergilerini süresinde ödediği ve bu vergi türleri için bu Kanunun 2. ve 3. madde hükümlerinden yararlanmadığı anlaşıldığından, 6736 sayılı Kanun’un 5/1-(ç) bendi gereğince yeniden hesaplanan matrahlar üzerinden %15 oranında vergilendirilmesi gerektiği halde ek tahakkuk ve ödeme tablosunda ise bu oranın %20 olarak uygulandığı, ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine ek tahakkuk ettirilen 263.777,28 TL ödenmesi gerektiğinden fazladan ödenen 91.505,15-TL’nin tahsil tarihinden iade tarihine kadar geçen süre için taleple bağlı kalınarak kanuni faiziyle davacıya iadesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davacı istinaf istemi kısmen kabul edilerek mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : 6736 sayılı Kanun’da bulunmayan yapılan ek tahakkukun hukuka aykırı olduğu, kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI :İkmalen yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı, fazla ve yersiz ödenen vergilerin kanuni faizle iadesi için yasal koşulların oluşmadığı, kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4.492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.