Danıştay Kararı 4. Daire 2019/9071 E. 2022/5432 K. 06.10.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/9071 E.  ,  2022/5432 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9071
Karar No : 2022/5432

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2016 yılında imal ederek indirimli orana tabi katma değer vergisine göre teslim ettiği ikamet amaçlı konutlar için ödediği 163.708,00-TL tutarındaki katma değer vergisinin 2017/Ocak dönemine ilişkin YMM İade Tasdik Raporuna istinaden iadesi için yaptığı başvurunun reddine dair … tarih ve E… sayılı işlemin iptali ile iade tutarının başvuru tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:… Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K… sayılı kararda; gerek davacının iade talebinde bulunduğu 12/11/2018 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 29. maddesinin 2. fıkrasının, yılı içinde mahsuben iade edilemeyen verginin izleyen yıl içinde talep edilmesi şartıyla nakden veya mahsuben iade edilebileceği yönündeki amir hükmü ve gerek Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği’nin mükelleflerin, daha sonra düzeltme beyannameleri ile iade talebinde bulunmalarının mümkün olmadığı yönündeki düzenlemeleri birlikte dikkate alındığında, 2016 yılında imal edip indirimli katma değer vergisi oranına tabi olarak teslim ettiği ikamet amaçlı konutlar için cari yıl içinde veya izleyen yıl içinde verdiği katma değer vergisi beyannamelerinde herhangi bir iade talebinde bulunmadığı anlaşılan davacının 2017/Ocak dönemine ilişkin olarak 04/10/2018 tarihinde düzeltme beyannamesi vererek 12/11/2018 tarihinde YMM Kdv İadesi tasdik raporuna istinaden iade talebinde bulunmasının mümkün olmadığı, davacının süresinden sonra yaptığı bu yöndeki başvurusunun idare tarafından reddi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İdarenin kendi alacağı için beş yıllık süre belirlemesine karşın, mükellefin alacağı için 11 ay gibi kısa bir süre belirleyerek Anayasanın ve hukuk genel kuralı olan “silahların eşitliği” ilkesine aykırı bir düzenleme yaptığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.