Danıştay Kararı 4. Daire 2019/9227 E. 2022/5538 K. 12.10.2022 T.

Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2019/9227 E.  ,  2022/5538 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9227
Karar No : 2022/5538

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….
KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi… Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı araçta bandrolsüz sigara yakalandığından bahisle sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca belirlenen matrah üzerinden re’sen tarh edilen 2015/10. dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2015/10. dönemine ilişkin olarak vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E…, K… sayılı kararda; gerek davacının nezdinde 29/10/2015 tarihli arama elkoyma ve sayım tespit tutanağında yapılan tespitler, gerekse açılan kamu davası sonucunda varılan mahkumiyet hükmü ile, davacının ambalajında bandrol bulunmayan tütün mamulü olan sigaraları ticari amaçla taşımak sureti ile Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefette bulunduğu sabit olduğundan, takdir komisyonu tarafından T.C. Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu’nca hazırlanan değerlendirme raporunda yer alan, bandrolsüz ele geçirilen sigaralara ilişkin birim fiyat esas alınarak tespit edilen matrah farkı üzerinden davacı adına re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, yapılan aramada yakalanan gümrük kaçağı bandrolsüz sigaralar ile davacının ilgisinin tespit edilmesi halinde 4760 sayılı Kanunun 13/5. maddesi uyarınca re’sen özel tüketim vergisi tarh edilebileceği görülmekte ise de, davacı adına katma değer vergisi tarh edilebilmesi için 3065 sayılı Kanunun 1/1. maddesi uyarınca söz konusu kaçak sigaraların yurt içinde ticaretini yapması veya başkaca şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme (teslim gibi ) tabi tutması ve bunun davalı idarece tespitinin yapılması gerektiğinden davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yönünden hukuka uyarlık, vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatı yönünden ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının 213 sayılı Kanun’un 9. maddesi uyarınca sorumluluğu bulunduğu, adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.