Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/9640 E. , 2022/5844 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9640
Karar No : 2022/5844
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Kongre Toplantı Hizmetleri Otomotiv ve Turizm A.Ş.
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: İhtirazi kayıtla verilen 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin kanunen kabul edilmeyen giderler kısmında beyan edilen 4.359.470,10 TL şüpheli alacak karşılığına tekabül eden 871.894,00 TL tutarındaki kurumlar vergisinin iadesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 22. Dünya Petrol Kongresinin organizasyonunu üstlenen davacı şirket tarafından kongre yeri olarak belirlenen “… Kongre ve Fuar Merkezi”nin kiralanması maksadıyla avans ödemesi yapıldığı, kongre yerinin iradesi dışında değiştirilmesi üzerine ödenen avansın iadesi talebiyle dava açıldığı, söz konusu avans ödemelerinin şüpheli alacak olarak kabul edilmemesi nedeniyle 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinin ihtirazi kayıtla verildiği, yurt içi ve yurt dışında ulusal ve uluslararası düzeyde kongre ve toplantı gibi etkinliklerin organizasyonunu yapmanın şirketin faaliyet konusu olarak sayıldığı, bu bağlamda yapılan işin şirketin faaliyet alanı içinde bulunduğu ve şirketin bu iş için yaptığı giderlerin ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapıldığı anlaşıldığından, davacı şirketin faaliyet alanı ile ilgili kongre organizasyonu için kongre yeri olarak kiralanan taşınmaza ilişkin ödediği ve tahsil edemediği için dava konusu ettiği alacakların, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 323. maddesinde tanımlandığı şekliyle şüpheli alacak olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, işletmenin sonuç hesaplarına intikal etmeyen, daha önce kârın oluşumunu etkilememiş, hasılat hesaplarına intikal etmemiş bir alacağın, karşılık ayrılarak zarar yazılmasının mümkün olmadığı, avansların gerçek bir alacak karakteri taşımadığı, gerçek bir borcun muhasebe kayıtlarına hasılat ve maliyet yazılmasıyla doğacağı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.