Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2019/9874 E. , 2022/5509 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2019/9874
Karar No : 2022/5509
TEMYİZ EDEN TARAFLAR : 1- … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av….
2- … İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem : Davacı adına 2015 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, şirketin 2015 yılında ilişkili kişisi konumunda bulunan …’ya karşılıksız para kullandırmak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu ve kazancını eksik beyan ettiğinden bahisle tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2015 yılı kurumlar vergisi ve 2015/10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… K:… sayılı kararda; dosyada davacı şirketin 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 13. maddesinde düzenlenen transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımı koşullarının gerçekleştiği sonucuna varıldığı, ,inceleme sonucunda Bankalarca TL Cinsinden Açılan Kredilere Uygulanan Ağırlıklı Ortalama Faiz oranı olan %13,05 oranı uygulanarak şirketin olması gereken faiz gelirinin hesaplandığı, adat hesaplarında uygulanması gereken faiz oranının Merkez Bankasınca reeskont işlemlerinde uygulanan faiz oranı olduğu ve 14/12/2014-31/12/2016 tarihleri arasında Merkez Bankasınca belirlenen reeskont faiz oranının %9 olduğu, uyuşmazlık konusu dönemde %9 oranında olan reeskont faizi yerine %13,05 oranında olan kredilere uygulanan ağırlıklı ortalama faizin esas alınmaması gerektiği, borç adatına %9 reeskont faizini aşan oranda faiz uygulanması sonucunda hesaplanan matraha isabet eden kısımları ile kurum geçici vergisi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının belirtilen kısımları ile davacı adına mahsup dönemi geçmiş olan uyuşmazlık konusu döneme ilişkin olarak tarh edilen kurum geçici vergisi aslında hukuka uyarlık, borç adatına %9 reeskont faizi oranında faiz uygulanması sonucunda hesaplanan matraha isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI : 6552 sayılı kanunun 74. maddesi kapsamında düzeltmede bulunduğu, bu hususun dikkate alınması gerektiği, kendilerinin 2015 yılında herhangi bir faiz geliri elde etmemiş olduğu, usule aykırı ve yasal dayanaktan yoksun tesis edilen işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI : .Davacı adına tesis edilen işlemler ile uygulanan faiz hesabında hukuka aykırılık bulunmadığından kararın aleyhe hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.