Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2020/96 E.  ,  2022/5194 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/96
Karar No : 2022/5194

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen …tarih ve …takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarına ilişkin olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen tüm ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği, şirket adına düzenlenen …tarih ve …, …, …, …takip numaralı ödeme emirlerine ilişkin tebliğ alındılarının eklenmediği, …tarih ve …ila …takip numaralı ödeme emirlerinin ise 2009 yılında şirketin Ankara’daki daha önceki adresinde ve 2011 yılında da davacının ikametgah adresinde tebliğ edilmeye çalışıldığı, ancak tebliğ edilemediğinden iade edilmesinin ardından ilanen tebliğ edildiği, dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarına ilişkin olarak şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin son adreste tebliğ edilmeye çalışıldığına dair herhangi bir bilgi ve belgenin ibraz edilmediği, dolayısıyla dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarının dayanağı olarak gösterilen ve asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun şekilde kesinleştirildiği hususu davalı idare tarafından ispat edilemediğinden, şirkete ait 2002 yılına ilişkin vergi borçlarının tahsili amacıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının ortağı olduğu şirketin kesinleşmiş vergi borçları için davacı ortak adına ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.