Danıştay 4. Daire Başkanlığı         2022/2533 E.  ,  2022/3720 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/2533
Karar No : 2022/3720

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışları nedeniyle ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden re’sen tarh edilen 2009 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2009/1-3,4-6 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesi temyize konu kararıyla; vergiyi doğuran olayın tarafı olan alıcı ifadesi ile kullanılan kredi tutarı birlikte değerlendirildiğinde söz konusu taşınmazın 60.000,00 TL’ye satıldığı sonucuna varıldığı, takdir komisyonunca bu bedelin matraha esas alınmasında Vergi Usul Kanununun 3. ve 31. maddelerine aykırılık görülmediği, diğer taraftan satış hasılatlarının yukarıda belirtildiği gibi tespit edildikten sonra maliyetleri de dikkate alınarak aradaki farkın matraha esas alındığı görüldüğünden davacı adına takdir komisyonunca belirlenen matrah farkına göre yapılan tarhiyatta ve kurum geçici vergileri üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık, mahsup dönemi geçmiş olan geçici vergi asıllarına ilişkin tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın kabule ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.