Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2022/5565 E. , 2022/6849 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/5565
Karar No : 2022/6849
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …Tekstil Turizm Madencilik Enerji İnşaat iç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılında 1.226.400,82 TL tutarındaki ticari malı haksız olarak maliyetlerine intikal ettirdiği ve ortaklarına karşılıksız olarak kullandırmış olduğu ödünç para dolayısıyla … TL tutarındaki faiz gelirini beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2013 yılı için re’sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen temyize konu kararda; tarhiyatın, 2013 yılında 1.226.400,82 TL tutarındaki ticari malın haksız olarak maliyetlere intikal ettirilmesine ilişkin kısmı kesinleştiğinden, uyuşmazlığın tarhiyatın, davacının ortaklarına karşılıksız olarak kullandırmış olduğu ödünç para dolayısıyla beyan dışı bırakılan 76.574,47 TL tutarındaki faiz gelirinden kaynaklanan kısmına münhasır kaldığı olayda, davacının günlük nakit ihtiyacından fazlasını kasasında tutmasının ticari teknik icaplar uyarınca mutad olmadığı, söz konusu fazladan bulundurulan tutara ilişkin gerekliliği davacının ortaya koyması gerektiği halde böyle bir ispat yoluna gidilmediğinden cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık görülmediği, vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağının, davacının 2012/7 dönemine ilişkin muhtasar beyannamesine kanuni süresinden sonra verdiği düzeltme beyannamesine istinaden elektronik ortamda düzenlenen 245,00 TL tutarlı vergi ziyaı cezası olduğu ve 18/09/2012 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiğinden 2013 yılına ilişkin dava konusu tarhiyatlarda tekerrüre esas alınabileceği ancak, tekerrür uygulamasına ilişkin 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren değişikliğin lehe hüküm içermesi nedeniyle geçmişe yürütülmesi gerektiğinden, “Şu kadar ki, artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden fazla olamaz.” hükmü uyarınca, tekerrür nedeniyle artırılan kısmın kesinleşen cezadan fazla olamayacağı dikkate alındığında, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan miktarın 245,00 TL kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmı yönünden ise hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI :Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.